and i’ve got too much on my mind..

kim konusmus: missipisi

ruyada filozof gormek ne manaya gelir, cok merak ediyorum.

machiavelli, ruyamda orgutsel davranis dersimizin hocasiydi ve biz de machiavelli’nin prens kitabini sunacaktik.

simdi burada soyle bir durum soz konusu. hali hazirda zaten pazartesi gunu sunumumuz var ve makyaveli sunacagiz grup olarak. ve 2 gundur is cikislarinda sunum hazirlamak icin bulusuyoruz. grupca yapmak istedigimiz, cikip siradan bir sunum hazirlamak yerine, degisik ve guzel biseyler yapmakti ve bunun icin cabaladik. sonucta da ortaya, guzel oldugunu dusundugumuz biseyler cikti.

gelelim ruyama. ruyamda, hocamiz olan makyavel, bizi ve siniftaki diger insanlari alip, kalabalik bir caddeye goturuyordu. bu kalabalik caddede,  sinif arkadaslarimizi goremiyorduk ve yapmamiz gereken, kalabalik icerisinde 15 kisiyi bulmak ve onlara makyavelist yaklasimi benimsetmek ve sonrasinda da onlarla bir ordu kurup kalabaliktan geriye kalanlari oldurmek durumundaydik. 15 kisiyi bulmak icin 5 dakikamiz, onlari ikna etmek icin 10 dakikamiz ve kalanlari da oldurmek icin 15 dakikamiz vardi.

ben diyordum, kimseyi olduremem. ama insanlari bulup da onlari ikna etmek icin cok guzel bi fikrim var.

2 grup arkadasim ve ben; cirilciplak soyunuyorduk. ve caddede yurumeye basliyorduk. olayin amaci suydu: ciplak bir sekilde caddede yurudugumuzu gorenler icinde bizi taniyanlarin verecekleri tepki ayirt edici olacakti.

sonra makyavel beni burnumdan optu. aferin dedi. senden prens olur.

ve uyandim. anormal kedimiz cimbiz burnumu yaliyordu :p

yalniz, hayatta da boyle baski altinda kalip da, boyle amaca kitlendigim baska bir anim olmamisti sanirim. ruyaydi ama olsun.

gercekten de gunlerdir tekrarlayip durdugum seyi, garip bir sekilde gerceklestirmek uzereydim.

“amaca giden yolda hersey mubahtir.”