annemin eli elimde. babamin kokusu burnumun diregini sizlatiyor. nasil da yalniz uyaniyorum her sabah ve bu gece ne kadar da yorgunum diye dusunuyorum. kemiklerimin beyni olsa onlar da ayni seyi dusunecek. hayat bir kosusturmaca ve ben sanki bir kosu bandinda haybeye kosuyor gibiyim bu siralar.

iyiye giden hicbir sey yok. iyiye giden tek sey finans sektorunun orta yerindeki despot mufettis  kisiligim, ustume yakisan takim elbiselerim o kadar.

iyiye giden hicbir sey yok. bombos kalbim. bombos zihnim. bombos ve duygularimi, huzunlerimi ve butun cocukca sevinclerimi silip atmisim uzaklara. belki de bogazin derinlerinde sariyer kiyilarinda bilmiyorum.

anason kokuyor saclarim. gozlerimde yatiya kalan kanli damarlar. elim annemin ellerinin arasinda. dunyanin en guvenli yerindeyim simdi. gogsune yaslamisim babamin basimi. yikilsa da tum kaleler, burasi ayakta kalacak biliyorum.

insan 25 yasina gelince, daha gercek geliyor olum. bir hayal olmaktan cikiyor, uzaktan gordugu bir adam gibi geliyor. hayal meyal ama gercek oldugunun daha cok farkindayim simdi..

sessizligi, bicak gibi bir siir kesiyor. babam ismimi anlatiyor. annem bir siir okuyor.

bense.. zaman dursun istiyorum. burada boyle kalayim.

yarilanmis raki kadehleri. annemin eli elimde. siginmisiz yikilmayacak tek kaleye..

bir oğlum olacak adı temmuz
uykusuz
korkusuz
beter mi beter
ben beynimi satarak yaşıyorum
o benden proleter

bir oğlum olacak adı temmuz
karataşın göbeğinde aşk
karataşın göbeğinde barış
karataş çatladı çatlayacak
bende bitmeyen kavga
onda yeniden başlayacak..