11 yasindayim.. cocugum yani daha.. adina anadolu lisesi denilen bir okulun ilk gunu.. hic kimseyi tanimiyorum.. ilkokuldaki ilk gunun bir level ustu.. ve bana tanidik gelen tek yuz ilkokulda ayni sinifta oldugum ama hic anlasamadigim bir kiz.. ama yine de.. o an kosup ona sarilasim var.. o derece cekingen ve ezik hissediyorum kendimi.. ve o uzun boylu, gozluklu ilkokul arkadasimin yaninda bir baska kiz.. o yaslar, hani ergenlige ilk gecis yillari.. hepimiz biraz cirkiniz.. ne cocuklugun sevimliligi var uzerimizde ne de genc kizlik citirligi.. ama o kiz.. turuncu saclari, cilleri, bal rengi gozleriyle birlikte bambaska herkesten.. anlarsiniz ya hani.. en azindan ben anlarim.. bir insani gordugum an, ona kendimi nadiren cok yakin hissederim.. cok severim.. kanim kaynar..

iste o gun.. onu hissetmistim.. cocuklugumu, ergenlik cagimi, genc kizligimi, buyudum dedigim zamanlari hep bu hatunla gecirecegimi..

sahip olunabilecek en vefali insandir kokosh.. dunyanin bir ucunda da olsa, -ki 1 yilimizda aramiza bir okyanus da girdi..- bilirsiniz.. aranizdaki en uzak mesafe bir telefondur.. cok eglencelidir sonra.. size dunyanin en iyi tekilasini hediye edip, sabaha kadar icirip sarhos edip super geceler yasatir.. ya da hic usenmez.. oturur, giydirir, susler, makyaj yapar ve sizi bir cingeneye donusturup 1 kac saatini karsinizda kahkahalar icinde gecirir.. ayni zamanda.. saatlerce konussaniz da dinler.. benim psikoloji, siyaset, ekonomi, moda, insanlar hakkindaki bitmez tukenmez konusma enerjimi en iyi karsilayabilen insandir hep.. ve hep bir cevabi, fikri, dusuncesi vardir.. saatlerin nasil gectigi, gunesin ne ara dogdugu anlasilmaz bir yatakta birlikte uzanmis konusurken..

guven de cok onemlidir sonra benim icin.. ailemin en guvendigi arkadasim hep o turuncu sacli, cilli kiz olmustur. kendimle ilgili konularda pek kolay konusamayan ben.. 11 yasimdan beri, icimin en kuytularina atip da biriktirdigim herseyimi ona acmisimdir.. her seferinde beni dinleyip, sakinlestirip, bir de cozumler bulabilir cunku.. bilirim.. o bana sarildigi anlarda.. gececek dedigi zamanlarda.. sen iyi ol, olur mu? dedigi konusmalarimizda.. dunya biraz daha pembe ve guzel olur.. ve simdi o beni terkedip gittiginden beri.. yani 4 aydir.. bu sehirde kendimi daha yalniz hissediyorum.

daha, paragraflarca, hatta gunlerce yazabilirim onun hakkinda.. ama hem ona biraz kizginim su an, hem de amacimdan zaten yeterince saptim :)

kizgin olma sebebim, beni mimlemis olmasi.. boyle taglenmek, mimlenmek falan sevmedigim muhabbetler..

bu post’un asil amaciysa, bir anketi doldurmak.. ve istee.. basliyoruuz..

1- Blog yazmaya ilk ne zaman basladin ?

2006 baslarinda wordpressle basladim blog macerasina.. hem kisisel blogum vardi hem de o donemin cok populer bir blogunda yazarlik yapmakta idim.. sonra wordpress kapaninca, buraya tasindim..

2- Blog yazisi konularinin belli bir cizgide olmasina ozen gosteriyor musun ?

Bir yazida bile belli bir cizgi uzerinde duramiyorum ki blogumu komple bir cizgiye oturtayim :) bazen cok ozeniyorum sadece sinema elestrisi, kitap tanitimi, oyku, siir yazan insanlara.. ama ben boyleyim iste.. hayat da boyle :p

3- Blog yazmayi ne kadar surdureceksin ?

Yazma ihtiyacim hic gecmeyecek sanirim.. artik blog benim icin icimi doktugum, rahatladigim, eglendigim bir yer.. yine hep istedigim sey, booyle gercekten edebi bir degeri olan hikayeler uretmek, buraya yazmak, insanlari belli konularda bilgilendirmek gibi konularda basarili bir blog yazari olabilmekti ama.. sanirim en iyi yaptigim sey sacmalamak oldugu icin, blogum da benim herseyden cok diledigimce sacmalama platformum oldu.. ve yine saniyorum ki, hayatim boyunca da bunu burasi disinda bir yerde yapamayacagima gore.. yazmaya hep devam edecegim..

4- Blog yazmak senin icin eglenceli bir ugrasken, simdi artan bekleyis yuzunden zorunlu bir hal almaya basladi mi ?

Artan bekleyise koim bana birsey olmasin :)

5- Blog yazmak icin gun icinde bazi seylerden feragat ediyor musun ?

Hayir.. aksine bazi gunler kosarak bilgisayar basina geliyor ve bu gonderi yarat sayfasini tiklayip aciyorum bir seyler yazmak icin.. sanirim, insan gercekten istedigi bir seyi yapmak icin her zaman zaman yaratabiliyor..

ve iste zurnamizin son deligi..

mimliyorummmm..

mimliyorummmmmm..

ve mimledim gitti..

seni sectim pikacu.. pardon jack!