şimdi sanırım. çok sevgili müdürlerimin yokluğunda.

gidip kendime bir filtre kahve, bir de sigara ısmarlayacağım.

sonra da oturup hayatın anlamını sorgulayacağım.

bir de hasta gibiyim. yazık bana..

hayat çok zor lan!

(yazının müziği)

yine yoktum uzun zamandir. son yazdigim zamandan bu yana, bir suru sehir gezdim yine. artik hatirlamiyorum da nereye gittim, naaptim. sonra evlendim. evimin kadini oldum, ama uzaktan evimin kadini. yerseniz. long distıns merriyıc.

onun disinda. huzurluyum. dunyanin en guzel evinde oturuyorum. dunyanin en tatli kocasi bana dustu. oooh. manti bile yapiyor. jack the last mantibender.

yine bir son donem klasigi olarak, bu yaziyi sizlere havalimanindan yaziyorum. adeta sigindigim bir liman kendisi.

bu 1.5 yil sonunda, istanbulu artik bolca sevmeye basladim. tabi bunun devasaaa bogaz manzarali evimizle cok yakindan ilgisi var, ama havasi ve trafigi artik daha az bunaltiyor beni.

dugunum oldu. gelin oldum. benden olmaz saniyordum ama oldu iste. haha gittigim en guzel dugundu. cok da hatirlamiyorum gerci. cok sarhostum. aciip eglendim.

en son hayal meyal sahnede evli mutlu cocuklu soyledigimi (???), martin 5inde o soguk havada terasta sadece gelinligimle yere oturup sek rakilari shot yaptigimi veee daha once hiic duymadiğima neredeyse emin oldugum bir sarkinin sozlerini ezberimden soyleyerek bolum mudurumle karsilikli gobek attigimi hatirliyorum.

bir de, nikah ve ilk dans aninda heyecandan olecek sandim. o kadar. gecti ve gitti. simdi 6 haftadir evli bir kadınım.

sonra bir de balayi var tabi. mukemmel bir otelde, surekli ye, ic, yat ve masaj yaptir seklinde gecirdigim 5 gunden sonra, hala adapte olamadim is hayatina. calisirken surekli canim mohito ya da long aylınd ays tii istiyor. evde de bir acik bufe olsa diye dusunup duruyorum. ama hayat iste. acimasiz gercekler.

butun yatirimimizi da, eve bir oyun ve eglence merkezi kurmak adina harcamayi dusunur bi halimiz var. gelsin playstation 3ler, gitar hiro bendler, notebooklar bir suru kitaplar vs. degmeyin keyfimize yani.

bugun yola cikacagim hic umrumda olmadan, canta bile hazirlamadan henuz, dun gece, sabah 4e kadar guitar hero oynadim. ve uzun suredir gecirdigim en keyifli cumartesi gecesiydi. bey benimle taksimde bara mi gitmio ? amaaan bosver, ben evde hem icer hem de kendi muzigimi kendim yaparim modundaydim.

uzun uzun anlattim. amacim sizi kiskandirmak degil aslinda. sadece, yokum ya burda. ve buradayken boyle donem donem cok motivasyonsuz, kendimi cok kotu hissederek yazdigim seyler var ya. artik onlarin hicbiri yok hayatimda.

daha garip triplere bagladim gerci. bunu itiraf etmek cok komik ve cok salak oldugumu dusuneceksiniz belki ama kendimi dusunsel olarak sokak hayvanlarina adadim. onlari dusunup agladigim geceler oluyor. hicbir aksiyonda bulunmamam ve onlari bu kadar dusunurken anneme bir kopek ciftliginden para vererek kopek almam ve bizim de eve bir blue russian cinsi kedi alacak olmamiz gercegini bir kenara birakirsak (boyle yazinca da iice igrendim kendimden) gercekten de cok uzuluyorum ve bir seyler yapamamak beni cok sinirlendiriyor.

yazasim cok var. ama ucagim kalkacak az sonra. toparlanmam gerek hafiften. bir de cok heyecanliyim. hakan gunday’in yeni kitabina baslayacagim ucakta. daha baslamadan hic bitmesin isteyerek okumak ve kendimden gecmek istiyorum..

gorusmek umidiylen. hepinizi ozledim lan!

bugun. izmirde bir banka subesinde. mudurun odasindaydim. yanimizda da, 80 kusur yasinda bir teyze. subenin en iyi musterilerinden. benim degil 80, 160 yil yasasam biriktiremeyecegim kadar parasi var.

birden, parasi bok teyze, yanindaki posetten pelerin gibi bir orgu ceket cikardi, onu sube mudurune giydirdi, kalkti ayaga, sube muduruyle gobek atmaya basladi.

birden zaman durdu o odada. 3 haftadi cok karizmatik bir mudur oldugunu dusundugum kadin bana bos gozlerle bakti. ben butun dunyaya bos gozlerle baktim. ve dusundum.

benden olmaz dedim. ben hicbir gun. o kadar parasi var diye, kimsenin karsisinda gobek atamam.

napiyorum dedim sonra. kendim olmaktan ne kadar da uzagim. ustumde siyah bir takim. onun icinde aaah. boyle minik gulleri olan beyaz bir bluz. ayagimda, ayagimi resmen siken topuklu ayakkabilarim. ben makyaj yapmayi sevmem ki. ben uzun saci kendime hic yakistirmam. kahkullerim nerde benim. neden kendimden bu kadar uzagim bir yildan uzun suredir.

sonra gecti. teyzenin elini optum, bana hediye ettigi sali boynuma taktim, gereken imzalari aldim. masama dondum.

sonra gecti iste. is dedim. hayat dedim. kariyer dedim.

ben bugun, kendimi once hatirlayip, sonra yeniden kaybettim.

ve izmir bitti. ve yine havalimaninda, ucagimi beklerken, bu kadar ayik olmak hosuma gitmedi ve birami yudumluyorum.

lanet olsun.

sadece 2 gun. olsun. babanin tuttugu baliklar. annenin yaprak sarmasi. raki. deniz. temiz ve sicak bir hava. dunyanin en guzel denizi -ki gecen haftaki kilyos maceramdan sonra bundan iice emin oldum-. guzeller guzeli bir abla. artik abi olmus bir eniste. birlikte yasasan da hep yaninda olsun istedigin kardes. cok az eksikle gecti bu hafta sonu.. bitmesin istedim ama iste yine havaalaninda rotar yapan ucak sancisi cekiyorum. gece 2 dolaylarinda evde olacagim ve 0630da tekrar uyanacagim. topuklu ayakkabilarimla takim elbisemi giyip yine ise gidecegim. superman gibi bir seyim ise giderken. supermen gibi derken, kostum baabinda. aksamlari isten cikip metroya bindigimde, uzerimdeki ceketi cikarip belime takip alpay yavsakligina burunmek istiyorum ama bunun icin once saclarimin beyazlamasinin gerektigini dusunup vazgeciyorum sonra.

bugun tekrar ossye girmek istedim. hayir yanlis anlamayin. universiteyi bitireli bile bunca zaman olmusken pisman olup bu yasimda girecek kadar delirmedim henuz. istedigim aslinda 17 yasima donmekti. elimden gelse, 14e donecegim ama mantikli bir insanim. ondan 17 yeter dedim. 17 de uyar bana. daha onyediyonyediyongidiyongidiyon diye salak salak sarki soylemek istedim misal. ossye girmis cikmis ve rahatlamis bir sekilde toplayip esyalarimi anamlan yazliga gitmek istedim.

diceksiniz ki ne nankorsun. zaten yazlikta degil miydin ? evet diyecegim ama 2 gun dedigin nedir ki canlar ? ben yine 3 ay yaz tatili istiyom lan. hatta bi daha universite okusam, cok super caliskan bir ogrenci olup hic yaz okuluna da kalmazdim. ne salakmisim. neyse. gecmis zaman iste.. neyse. ne diyordum. 17 evet. daha salak. daha bilincsiz. daha az sorumlulukla.

of. buyumek cok boktan. calismak da oyle. superman kiligina girip kosa kosa ise gitmek de. aaah. yaz geldi lan. yaz geldi ve benim calisip da 1 hafta tatile deli gibi sevindigim 2. yazim bu yaz. ne ara bu kadar buyudum ve esek kadar oldum acaba ? yillar neden bu kadar cabuk geciyor. ve neden her istedigi olmuyor insanin acaba. cok merak ediyom.

hayat adil degil. bunu universitede neye isyan ettigimi bilmeden isyan ederken de biliyordum evet ama bu siralar iliklerime kadar hissediyorum. degil iste. 2 sey bir arada olmuyor. 2 sey bile. yani misal haftasonu adanaya gelip de pazartesi ise dinlenmis olarak ise gitmek gibi bir sansim bile yok. neden ? cunku eve varis saatim en erken 0230 olacak. karadenizde yasayinca. oyle oluyor.

neyse. neyse diyorum kendime. guzel bir haftasonum vardi. guzel bir haftasonu gecirdim. hatta superdi. ve deger. bir gece azcik uyuyim nolcek ?

bir sey olmayacak tabi. sadece uzuunca bir sure daha bir seyleri secip digerlerini erteleyecegim. ve belki de boyle daha cok zevkli olacak sectiklerim. ertelediklerim de oyle.

oyle iste..

merhaba. ben feykencil. yeni mottom, 2 haftaya bir ayaklarim yerden kesilmezse kendimi kotu hissediyorum.

hahayt. cok havali degil mi ? tabi havali olcak bebeyim. su an 2010 yili icerisinde 35. seferimi yapmadan once, ataturk havalimanindan yaziyorum bu yaziyi sizlere. daha ne olsun ? bundan bir adim otesi, hostes olmam olurdu. o zaman da ne havali olurdu lan. dusunsenize. hostes oldugumu. tamam, fazla dusunmeyin vazcaydim.

bundan onceki 3 haftamda, sariyer-kozyatagi-sariyer seferleri yaptim bir de gun icerisinde. bugun kabus sona erdi. uzun bir sure icin -oyle olmasini yurekten diliyorum- metrobuse elveda dedim. elveda metrobus. elveda halktan insanlar. ben bundan sonraki bir ay yine ucaklarla, ozel servislerle falan seyahat edecegim. ama araniza karismak da pek keyifliydi. misal tanistigim ve uzuncayir-zincirlikuyu arasinda buyuk ask yasadigim 8 yasindaki merdo. ne tatliydin oyle. peki ya bana yer veren 45 yasin ustundeki amcalar? hakkinizi odeyemem valla.

yalniz o degil de, 10 yasindan kucuklerle 45 yasindan buyuklerin sevgilisiyim. hepsi beni cok seviyor. biliyorum, hepsinin dusuncesi, “hos hatunmus”

misal, mert’e soruyorum. mert ismimin anlamini biliyor musun ? evet diyor. birilerini sevmek. guluyorum. peki kimi seviyorsun okulda diyorum. kiz mi erkek mi diyor. kiz diyorum. lal diyor. neden diyorum. cunku her seyini benimle paylasiyor diyor. sonra da ekliyor. sisko ama lal.

peki diyorum bu sefer. ne cok peki diyorum degil mi okur. yazmaya yazmaya paslandim. kusuruma bakmayin. neyse. peki diyorum. peki peki peki. ben de sisko muyum mert ?

haayir diyor. sen buyuksun. buyuk derken boylu poslu. suna bak diyor annesi. nasil da capkin oglum. bir de diyor. guzelsin. mutlu oluyorum.

bir de bi sabah bi amca geliyor yanima 34a beklerken. sana metrobuste oturmanin sirrini verim mi ? diye soruyor. guluyorum. tutmasam kendimi kahkaha atcam. bu ne lan. metrobusle ilgili sir, gizem mi olur amca diyecegim diyemiyorum. dinliyorum diyorum ilgiyle. bak simdi diyor, 2. panoyla ibb yazisinin oldugu yerin arasini tam ortala ve yolda dur. kapinin ortasindan degil, sagindan gir. 4. sen giriyorsun. peki diyorum. yanyana oturuyoruz. nasil ? diye soruyor. tesekkur ediyor, kulakliklarimi takiyorum.

ben cok sıkıldım. beni hayat cok yordu bu 3 hafta. hic is yapmadim. ve hic is yapmamak cok kotu bir sey. boyumdan cok buyuk bir yerdeydim. kimse de bana is vermedi. otur izle dediler. izle izle nereye kadar ? 3 hafta goturebildim bir sekilde. ama daha fazla dayanabilir miydim hic bilmiyorum. yol desen, daha fazla istanbul trafigiyle beyninizi sikmek istemem ama. 3 haftada bir yasima daha girip iyice karta kactim ben.

simdi. adanaya gidiyorum. anamin kucagina. daha ucagima 1.5 saat var. taksimde icmekle havaalaninda kitap okumak arasinda kalip havaalanina gelmeye karar verdim. iyi ki de oyle yaptim.  hasreti sona erdirdim. simdi ne de sevineceksiniz oyle bir siteyi kontrol edip bu yaziyi gorunce. sevinmeseniz bile sevinmis gibi yapsaniza lan. nolur. mutlu olmaya ihtiyacim var. nutellaya ihtiyacim var. zira yine pms’in pencesindeyim.

oyle iste.

buyrun buradan yakin:

So i’m and Mr. General Manager* is non-authorized in our company? –As you can see, we can easily understand the words in a bad way. The first thing we should do is being emphatised and positive-

I am always kind with you Mr. Idiot*. I’m at Taş İspanyol Finanscı*’s contact list because i called him and i sent him an e-mail about their USD account months ago. This was also not my responsibility and i was not authorized but i did. Because you nicely asked me to do this.

You still can’t understand me. I’m just asking about the past 1 week that the invoice just stays on your desk but you’re telling me tales about non-existing invoices and imaginary payments :)
We already prepared the talimat and send it to Mr. General Manager. I think it’s really unnecessary to continue this conversation for two reasons:

• The case is already closed.
• It’s really not nice to disturb people with our e-mails.

So, this is my last e-mail. Thank you for all informations, opinions and good words about the sides and wars. –By the way, it was really cool.-

Ps: If you still have things to say, you can come to our room. Remember, i’m just ten feets away. Maybe i can order some tea for you :)

Thanks in advance.

Best Regards.

***Kişi ve kurumlarin isimleri, zarar gormelerini engellemek amaciylan degistirilmistir.

Gelecek yazimiz: Bir kahramanlik oykusu: feykencil a.k.a. beni turk muhendislerine emanet edin ulan. bayinizden israrla isteyiniz efendim.

ya da bayiye koyim, size bir sey olmasin.