sevgili kahkahalar ulkesi sakinleri. cok mesudum. fotograf makinalari ailemin en agir topu artik aramizda. sonunda teknolojiye yenik dustum ve lomolarimin, zenitlerimin yanina bir kardes getirdim. d-slr kendisi bir adet. altimda kalip da kirilmasindan korkmasam, ona sarilip uyucam bu derece. oyle bir duygusal bag var aramizda.

sonra, bir baska guzel blog kesfettim bugun. ozellikle animesever bir kisilikseniz, bi kosu gidin. siz de benim kadar cok vakit ayircaksiniz. eminim.

e kesfetmisken bos durur muyum ? bir de mim caliverdim. kitaplarlan ilgili.

2 ayri liste var. Nortos oyku dergisinin hazirladigi olmeden once okumaniz gereken 40 kitap ve BBC’nin hazirladigi olmeden once okumaniz gereken 50 kitap. valla 90 kitap gercekten de ufak bir sayi. okunur. ben sahsen, simdi okuduklarimi bu mim vasitasiyla bir yildiz koymak suretiyle isaretleyip, okumadiklarimi da okumaya koyulacagim.

bu arada, anayurt oteli. okumayanlar, filmini izlemeyenler, mutlaka okuyun. ben 2 gunde sadece ise gidip gelirken okuyup bitirdim ve simdi de filmi izleyecegim.

ama once liste evet. basliyoruz!

1- Don Quijote, M. de Cervantes Saavedra (1605) *
2- Suc ve Ceza, Fyodor Dostoyevski (1866)  *
3- Memleketimden Insan Manzaralari, Nâzim Hikmet (1966-1967) *
4- Alemdagda Var Bir Yilan, Sait Faik Abasiyanik(1954) *
5- Tutunamayanlar, Oguz Atay (1971) *
6- Hamlet, William Shakespeare (1600 dolaylarinda)
7- Yuzyillik Yalnizlik, Gabriel García Márquez (1967) *
8- Huzur, Ahmet Hamdi Tanpinar (1949) *
9- Anna Karenina, Lev Tolstoy (1873-1877) *
10- Karamazov Kardesler, Fyodor Dostoyevski (1880)  *
11- Kara Kitap, Orhan Pamuk (1990)
12- Ilyada, Homeros (MO 9.-7. yuzyil) (yarisindan biraz cogunu okudum. sayilir mi acaba)
13- Odyssia, Homeros (MO 9.-7. yuzyil)
14- Savas ve Baris, Lev Tolstoy (1865-1869) *
15- Ilahi Komedya, Dante Alighieri (1307-1321) *
16- Binbir Gece Masallari (8.-9. yuzyil)
17- Madame Bovary, Gustave Flaubert (1856) *
18- Donusum, Franz Kafka (1915) *
19- Ecinniler, Fyodor Dostoyevski (1872)
20- Butun Oykuleri, Anton Cehov (d.o. 1860-1904)
21- Kucuk Prens, Antoine de Saint-Exupery (1943) *
22- Ince Memed, Yasar Kemal (1955) *
23- Denemeler, Michel de Montaigne (1572-1588) *
24- Ulysses, James Joyce (1922)
25- Yunus Emre Divani (d.o. 1238?-1320?)
26- Mesnevi, Mevlana Celaleddin Rumi (1278)
27- Dava, Franz Kafka (1913) *
28- Budala, Dostoyevski (1868)
29- Mrs. Dalloway, Virginia Woolf (1925)
30- Son Siirleri, Nâzim Hikmet (1970) *
31- Macbeth, William Shakespeare (1606)
32- Kizil ile Kara, Stendhal (1830) *
33- Malte Laurids Brigge’nin Notlari, Rainer Maria Rilke (1910)
34- Kayip Zamanin Izinde, Marcel Proust (1917-1925)
35- Ses ve Ofke, William Faulkner (1929)
36- Gonulcelen, J.D. Salinger (1951) *
37- Seyh Bedrettin Destani, Nâzim Hikmet (1936) *
38- Bir Dugun Gecesi, Adalet Agaoglu (1979) *
39- Evliya Celebi Seyahatnamesi (1898-1938)
40- Kotuluk Cicekleri, Charles Baudelaire (1857)

40′ta 22.5. cok da fena bir sayi degil bence..

gelelim BBC’nin listesine:

1. The Lord of the Rings, JRR Tolkien *
2. Pride and Prejudice, Jane Austen *
3. His Dark Materials, Philip Pullman *
4. The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy, Douglas Adams *
5. Harry Potter and the Goblet of Fire, JK Rowling *
6. To Kill a Mockingbird, Harper Lee *
7. Winnie the Pooh, AA Milne *
8. Nineteen Eighty-Four, George Orwell *
9. The Lion, the Witch and the Wardrobe, CS Lewis *
10. Jane Eyre, Charlotte Brontë *
11. Catch-22, Joseph Heller
12. Wuthering Heights, Emily Brontë *
13. Birdsong, Sebastian Faulks
14. Rebecca, Daphne du Maurier
15. The Catcher in the Rye, JD Salinger *
16. The Wind in the Willows, Kenneth Grahame
17. Great Expectations, Charles Dickens *
18. Little Women, Louisa May Alcott *
19. Captain Corelli’s Mandolin, Louis de Bernieres *
20. War and Peace, Leo Tolstoy *
21. Gone with the Wind, Margaret Mitchell
22. Harry Potter And The Philosopher’s Stone, JK Rowling *
23. Harry Potter And The Chamber Of Secrets, JK Rowling *
24. Harry Potter And The Prisoner Of Azkaban, JK Rowling *
25. The Hobbit, JRR Tolkien
26. Tess Of The D’Urbervilles, Thomas Hardy
27. Middlemarch, George Eliot
28. A Prayer For Owen Meany, John Irving
29. The Grapes Of Wrath, John Steinbeck *
30. Alice’s Adventures In Wonderland, Lewis Carroll *
31. The Story Of Tracy Beaker, Jacqueline Wilson
32. One Hundred Years Of Solitude, Gabriel García Márquez *
33. The Pillars Of The Earth, Ken Follett
34. David Copperfield, Charles Dickens
35. Charlie And The Chocolate Factory, Roald Dahl *
36. Treasure Island, Robert Louis Stevenson *
37. A Town Like Alice, Nevil Shute
38. Persuasion, Jane Austen *
39. Dune, Frank Herbert *
40. Emma, Jane Austen *
41. Anne Of Green Gables, LM Montgomery
42. Watership Down, Richard Adams
43. The Great Gatsby, F Scott Fitzgerald
44. The Count Of Monte Cristo, Alexandre Dumas *
45. Brideshead Revisited, Evelyn Waugh
46. Animal Farm, George Orwell *
47. A Christmas Carol, Charles Dickens
48. Far From The Madding Crowd, Thomas Hardy
49. Goodnight Mister Tom, Michelle Magorian
50. The Shell Seekers, Rosamunde Pilcher

bu listeyi icten-chan cok begenmese bile. ben inanilmaz sevdim. herseyden once otostopcunun galaksi rehberi, dune ve harry potter serilerini icerdigi icin. ve ayrica bir dolu jane austen var. bakalim buradaki skora:

50de 28. ayrica ilk 10′daki tum kitaplari okumus olmak da beni cok mutlu etti. ki bu 10 kitaptan otostopcunun galaksi rehberi, jane eyre, ugultulu tepeler, 1984, harry potter, bulbulu oldurmek ve ask ve gurur’u sadece okumakla kalmamis, bir cogu sayesinde buyumus, guzellesmis, ogrenmisimdir.

neyse efendim. ben bu mim’i birine paslayacagim. ve kalanlariniza bol yildizli gunler dileyecegim.

sevgili porco, mimi cevapla. okuduklarinin yanina yildizlarini koy. kalanlarini, yasam boyu kitap sponsoru dernegi diye bir olusum varmis. onlar sana gonderceklermis. yersen :)

manita dedigin;

-bi kere. sakin olmali. ve huzurlu.. hayatiyla ilgili, en cok istedigi sey, ne para olmali. ne hirslari. huzur olmali. huzurlu bir gelecek istemeli.

-benim bugune kadar okuyup, izleyip, dinlediklerim kumemle, onun kumesinin kesisimi en az 42/100 olmali. ve neden 42 olmasi gerektigini bilmeli. house’un en sevdigi sayinin neden 42 oldugunu bildigi gibi.

-hayata, ayni pencereden bakmiyorsak bile, pencerelerimiz birbirine yakin olmali. benim gibi miyop biri gormeli, onun el salladigini.

-zeki olmali.

-biraz yaramaz bir erkek olmali. oyle cok agir, cok oturakli olmamali. “hadi” dedigimde bazen sacma sapan seyleri benimle yapmali.

-deniz sevmeli. denizden babasi ciksa yemese de olur.

-ama mutlaka kebap yemeli.

-basket oynamali. krali olmasin. benden de olmaz zaten. ama oynamali. keyif almali.

-king bilmeli. ve hatta. kingde elime vermeli. krali olsun. rifki olsun. son ikiyi yemesin. bana yedirsin.

-sabahlari erken kalkmali

-guzel icmeli. hatta, icip, konusmali. benimle birlikte, sofrada, ulke kurtarmali.

-bilgisayardan anlamali. hatta bu konuda da benden iyi olmali.

-arada aglamali. cok az ama.

-sevdigim arkadaslari olmali. arkadaslarimi da sevmeli.

-annemin yemeklerine bayilmali. benimkileri sevse de olur. ama annemi gecemeyecegimi bilmeli.

-kardesimle anlasmali. ailemin kalaniyla nasil olsa anlasir cunku.

-gobegi olmali. ve gobegine, isim koymus olmali.

-bana saygi duymali.

sanirim bu kadar.

–

mim icin, doksanbir kisisine cok cok tesekkur ediyorum.

ve merak ediyorum.. her zamanki gibi.

cuzzamlinin ve ozgurruya’nin hayallerindeki manita tipini.

yazmayani da doverim. haberiniz olsun..

dunyanin en uslu bebeklerindin der annem hep. 40im ciktiktan sonra, aciktigim ve sictigim zamanlar disinda hic aglamazmisim. hic ilgi beklemezmisim. geceleri hic uyanmaz, aksam 8de yatar, sabah 8e kadar uyurmusum.

1 yasima geldigimde, kendi basima yemek yemeyi ogrenmisim. annem bez baglamayi birakmis altima. bir don ve bir fanila esliginde, kendi kendime takilirmisim. herseyi ellerimle yemek en buyuk zevkimmis.

cocukluguma dair hatirladigim en eski hatiram 4 yasimla ilgili. ondan sonrasinda zaten, cogu seyi, cok net hatirlarim. tarihlerle, isimlerle, yerlerle birlikte.

hatirladiklarimdan bahsetmem gerekirse:

cok merakliydim. insanlar neyi neden yapiyorlar, burada ne yaziyor, acaba bu cekmecelere, dolaplara annem ne koyuyor; kafami hep boyle seylerle mesgul ederdim.

okumayi 4.5 yasindayken, kendi basima, susam sokagindan ogrendim. 12 ciltik bir ansiklopedi vardi evde. belki hatirlayaniniz olur. cocuklar icin olan, sari bir ansiklopedi. 11 cilt harflerden olusuyordu, 12. cilt ise turkiyeydi. iste o ansiklopedi, en cok ilgimi ceken seydi benim. resimler vardi cunku. ve ben yazilari okumak icin cildiriyordum.

susam sokaginin sonundaysa, harfleri ogretiyorlardi. annem ilkokul ogretmeni oldugundan oturu, cok karsiydi ilkokula baslamadan once okuma-yazmayi ogrenmeme. gizlice, susam sokaginin sonundaki harfleri ogrendim. a-araba, b-balon, gibi.. son gun, ki o gun 3 ocak 1990 idi. z-zil’i ogrendim ve kosa kosa annemin yanina gittim.

-anneaa, burda ne yaziyo sana soyleyim mi ?

-soyle bakalim

-1989-1990 ogretim yili, yillik plan defteri.

sok olmus, bir de gazeteden bir haber okutmustu.

iste ondan sonra, hep okudum. annemin beni kolumdan tutup da, cocuklugumun en favori mekani olan yolgecen kitapcisina goturup, ilk romanim olan kucuk kara balik (behrengi) yi (ilk romanim derken, yazdiim diil, okudugum :p) i okudugumdan beri, cocuklugumla ilgili en net hatirladigim seyler kitaplar.

onun disinda, ki bu cokca dalga konusu oldu hayatimin ileriki donemlerinde, hemen her seyin tadina bakmaya calistim. ki insanlar cocukken bunu nasil yapmamislar, hala kafam almaz. boktan sabuna, orumcekten karincaya, en az 1 kez yemisligim vardir.

uykuyu hic sevmezdim. hele oglen uykulari, kabusumdu. annemin beni uyutabilmek icin, artik son nokta olarak, bana tokat attigini ve aglamami sagladigini bilirim. aglarsam uykum gelir diye. ama hep kendisi uyuyakalirdi benden once. yataktan kalkar, evde ne kadar cekmece varsa, hepsini bosaltir, sonra tekrar dizerdim. evde ne var, ne yok, benden sorulurdu.

genel olarak, hicbir seyden korkmazdim. korku duygusu, sanirim cok sonra tanistigim bir his oldu. annem beni cok korkutmaya calisirdi misal, cunku herkesle konusurdum, herkesle super anlasirdim. mahalledeki kasap, eczaci, bakkal ve bilimum diger cesitli esnafin goz bebegiydim.

sonradan anlatir annem, “en buyuk korkum, birilerinin seni kacirip sana bisey yapmasiydi, cunku kesin kanardin”

babamla pek fazla cocukluk anim yoktur mesela. ben kucukken, o hep sehir disindaydi cunku. ve onun sehir disinda oldugu her gece, ayni kabusu gorurdum.

din cok ilgimi cekerdi. annanemle birlikte namaz kilardim, zorla oruc tutardim. dua ezberlerdim. bir kez ama, orucumu yemistim. pismaniye getirmisti teyzem izmirden, dayanamamistim.

cocuklugumdan bahsetmeye basladigimda, durmak bilmiyorum sanirim.

ama yeter bu kadar.

son 1 ani. dondurma favori yiyecegimdi. ve annem, yilin ilk dondurmasini, bize 23 nisanda yedirirdi. 3 kardes olarak, yilin en heyecanla bekledigimiz zamaniydi 23 nisanlar.

hala, 23 nisan, bu sebeple, cok mutlu hissettigim ve cok heyecanlandigim bir gundur.

evet efendim. bu bir mim. pek sevgili doksanbirden gelmis. iyi olmus.

benim merak ettigim cocukluklar sunlar,

antepian

herseyhakkinda1sey

porco rosso

selim isik

biliyorum, mimi gonderdigim bloglarin bir kismi, kisisel bloglar olmak yerine, konulu bloglar (ahah konulu porno gibi oldu bu.) her neyse. ama yine de, benim merakimi giderip de, yazmaya karar verirlerse, bahtiyar olacagim.

]]> http://missipisi.com/i-stopped-talking-when-i-was-years-old/feed/ 16 http://missipisi.com/boyle-mim-olur-mu-diyenlere-hepinizin-basina-gelebilir/ http://missipisi.com/boyle-mim-olur-mu-diyenlere-hepinizin-basina-gelebilir/#comments Fri, 13 Mar 2009 19:04:26 +0000 fakeangel http://missipisi.com/?p=197 bir gun basimiza bunun gelecegini biliyordum evet. cicekli bocekli, kitapli, maslowlu mimlerden sonra. fenasi bey cikiverdi ve kuyuya bir tas atti. e bizler de, blog aleminin delileri olaraktan, o tasi o kuyudan cikarmayi gorev edindik.

yani, ben basta kacak dovusecektim. gunduz antepian kisisi, bomba bi mim var, sana paslayacaktim ama baskasi zaten seni mimlemis dediginde, ruhokuzunden gelen mimi gormemis gibi yapcek, bu mim firtinasinin dinmesini bekleyecek ve siyriliverecektim.

ama iste, aksam eve gelip de, kostur kostur pucca hanimin bloguna gidince aman da yeni yazi yazmis diyerekten, -ki ben sarmaylan ilgili yeni gelismeler beklemekteydim- aci gercek tokat gibi yuzume vurdu.

kisaca, cevaplamak farz oldu bu mimi.

simdi, konumuza gelecek olursak, blog aleminden bir kisiylen seks yapmamiz gerekiyormus. soylemekle yapilir mi lan dediginizi duyuyorum, yapilmaz tabi ama. fantazi iste. engin bir deniz.

simdi, bu mim boyle ekim-kasim aylarinda gelmis olsaydi, biz de jack beylen munasebetimizi (ahah komik bir kelime oldu bu) acikca orta yere sermemis olsaydik, cok rahatca derdim ki, jack beylen kosarim senliklere. cunku kendisi benim gordugum kadariylan cok guzel boyle psiko-absurt komedi tadinda oykuler yaziyor. ne bileyim gizemli de bi tarafi var. wow oynuyor sonra. falan. ama biliyorum ki, simdi bu cevabi versem, hic biriniz yemeyeceksiniz ve hatuna bak manitasini yazip siyrilivermis diyeceksiniz. wow oynayan ve komedi tadinda yazan ve de severek takip ettigim blog sahipleri de var evet ama onlarin 2si de, jack beyin bir nevi blog kankalari olduklari icin, kan cikacagini dusundugumden dolayi, -ustelik de asker adam hani, elinde silahi da var, kacar gelir valla- bengisu ve berkadam kisilerini es gecmekteyim.

bir de, cok fazla erkek blogu takip etmedigimi farkettim. zaten hatunlar olaraktan daha fazlayiz sayicana. o yuzden de soyle eli yuzu duzgun, bir gecelik izdivaca erilcek bir erkek blogir da bulamadim. onun yerine, ben buradan, gizli kalmis bir gercegi aciga cikarmak istemekteyim. simdi kokosh‘u biliyorsunuz az cok. kendisi benim 10 kusur yillik arkadasim, dostum vs. ve laf aramizda, tas otesi de bir hatun. ben misal onunla arkadasligimiz suresince belli donemlerde kokosh’un yataktaki halini dusunup merak etmisimdir. o yuzden, bu vesileyle onunla seyetmek, ve bu merakimi gidermek, cok yerinde olur diye dusunuyorum. ve yine erkek olsaydim, sirasiylan, pucca, mahallenin delisi, cuzzamli ve camilla‘yi goturmek isterdim.

veee, sira geldi mim’i paslamaya. zaten su goturmek istedigim 5 hatun kisisi, ben onlarlan seks yapmak istedigim icin otomatikman bu mimi cevaplamak zorundalar. eee, kolay mi oyle benlen ter atmak. ama pucca zaten mimi bana pasladi, cuzzamliya da antepian yollamis mimi. o yuzden sevgili mahallenin delisi ve sevgili camilla‘nin mim’i cevaplamasini cani gonulden istemekteyim. ayrica da, bengisuylan berkadama da, onlari secmedigim icin bir teselli odulu olarak, mimi gonderiyorum.

son olarak, bu mimin agirligini ustumden atmanin sevinciylen birlikte, hepinize iyi aksamlar diliyor. sizlerin mim cevaplarini da sabirsizlikla bekledigimi ozellikle belirtiyorum! :)

beni en cok etkileyen siiri yazmam gerekmekteymis. biraz uzun olsa da, paylasmak istedim sizlerle.

cok kucuktum ilk okudugumda. simdi buyudum. ama hala, en cok bu dokunur kalbime..

kucuk iskender’den geliyor.. cehenneme gitme yontemlerinden.

mustafa!
biz aynıyız mustafa!
ben senin dişi halinim, sen benim erkek!
izmir’de eksilttiğimiz ruhlarımız, başka bir şehirde orospu!
sürekli ölümden sözediyorsun mustafa!
oysa, yaşama öyle bir sarılmışsın ki..
tesadüfen kullandığın bir sözcük sanki ‘ölüm’!
‘kahvene kaç ölüm alırsın?!’
‘dün gece televizyonda ölüm’ü seyrettin mi?!’
‘pazar günü ölüm’ü ziyaret gidelim..’
tesadüfen kullandığın bir sözcük sanki ‘ölüm’!
benim için ise ölüm, ..kaçınılmaz mustafa.
eroinin ne olduğunu biliyorum.
sanki bir mısır tarlasıyım ve uyuşturucu, bedenime dikilmiş
bir korkuluk!
beni dışardaki insanlardan koruyor.
beni dışardaki acıdan, acımasızlıktan koruyor.
onunla farklı bir sonsuzluğa kilitleniyorum mustafa!

sen de bayılırsın nirvana’ya..
hani bing long now meselesi..
bu parça, sana zenci kelebekleri hatırlatır üflediğinde..
bense, hep, dudaklarımda beliren yeşil benekler görürüm.

öncelikli olmak.. ?!
sıradışılıkla bir akrabalığı mı var bunun?!
bir sigara yakıp arkana yaslanıyorsun ve bunu düşünüyorsun..
hayır canım, ne alakası olabilir ki..
ben, yalnızca, içimden geldiği gibi davranıyorum;
sancılarım, anksiyetem, vücudumun vurdumduymazlığı
hep bu olağan’lıktan aslında!!
kimse inanmasa da, bu böyle!!
öncelikli olmak.. ?!
fırsatları yerinde değerlendirmek mi?!
yo, yo, bu da değil!
benim gibiler fırsatlarla zaman kaybetmezler!
fırsat, sığlıktır, zayıflıktır!
benim gibiler, göründüklerinden daha mor,
daha hüzünlüdür mustafa!
okyanusa avuçlarında su taşırlar.
su taşırım.
su, akıp gitse de parmaklarımın arasından, yolumdan dönmem!
yürürüm.
çünkü tutku düşkünüyümdür. çünkü ideallerim vardır.
çünkü kanım siyahtır benim!! kanımı herkese göstermem!
gidilecek yere varmam için, herşeyle,
kemikleşmiş herşeyle mücadele etmem gerekir.
ama tek başıma, ama hep beraber. farketmez!
içimdeki canavar, dışımdaki şeytanla dosttur!
bu, hepimize yeter!

anlaşılmaz bir suçla büyüdük.
benzerlerimiz yoktu.
ya da çok uzaktaydılar.
onlara ulaşamadık.
onlara dokunamadık.
onları koklayamadık.
onlarla sevişemedik.
onlarla sabahlayamadık.
bu yüzden eksik kaldık.
bu yüzden yarım kaldık.
bu yüzden bazı şeylere gülemedik.
çamurlu ayakkabılarıyla kalplerimize bastılar delikanlı!
sen o zamanlar izmir’de gece kovalıyordun.
otuz bir çekiyordun.
ben buralarda yoruldum.
atım, öldü.
mızrağım parçalandı.
şarabım, otum, beyazım bitti.
sevdiklerim, terketti.
ben buralarda yoruldum.
sen o vakitler izmir’de havuç ve yalnızlık yiyordun!

bir insanın gürültüsü nedir mustafa?!
bir insanın cesedinin kıyıyavurduğu hasret nedir?!
kim, kimi tanımlayabilir?! yargılayabilir?! hissedebilir?!
sözcükler, bu kadar güçlü müdür gerçekten?!
anı nedir; ne işe yarar?!
mutluluk, huzur nedir; ne işe yararlar?!
saklandığımız odalarda bizi hangi cins yaratıklar bekler?!

eroin kullanmıyorsun. kullanmalısın.
bedenin uyuştukça kurtulursun gezegendeki tutsaklığından.
uzayın ciğerlerine dolarsın.
kafan düşer-kırılır.
ruhun düşer-kırılır.
sen, et ve söz olmanın görkemini yaşarsın.
hastalığın ilerler, menzile dayanır.
doyumsuzlık ve kudret, kuşatır seni.
çıkış, yukarı doğrudur.
ellerini uzatırsın, ‘derya’ tutar.
‘ha gayret’ der, çeker alır seni.
bir yılanın derisini bırakması gibi, atarsın hayatı üstünden!!
kediler böğürür,
ev karanlıktır,
vücut titremektedir,
sabahtır,
ilaç alınmalıdır,
mana biter!

biz ne yapıyoruz mustafa, ne işimiz var burada?!
bu gezegende, bu aşağılık düzende, bu karaktersiz topraklarda
niçin hâlâ sürünüyoruz,
niye hâlâ çabalıyoruz ki mustafa?!
polis ya dövüyor ya da işbirliğinde!
devlet desek, …
devletin bizden daha fazla önem verdiği insanlar var!
götveren düzenle zaten sittim senedir anlaşamayız!
biz ne yapıyoruz mustafa, ne işimiz var burada?!
seni seviyorum. bazen bu yetiyor.
senin dalgın gözlerine bakmak, suskunluğunun nedenini düşünmek,
etinin sıcaklığına karışmak,
bazen yetiyor.

kapandığımız o malikânede, eğleniyoruz.
mutfakta cirit atan fareyi saymazsak iki kişiyiz.
ıssız adaya hani hep tek kişi düşerdi?!
biz, nerden baksan iki kişiyiz.
birbirinin aynı olan iki insan!
damarlarımı kaybettim mustafa!
damarlarım sende olabilir mi?!
iğne yapmam şart!
damarlarım yerinde değil!
damarlarım sende kalmış olabilir mi mustafa?!

ben senin koynunda mı kadın oldum?!
yoksa babam, isteyerek mi sikti beni annemin rahmindeyken?!
beni babam mı kadın yaptı mustafa?!
katlanamıyorum, hayır, hayır, katlanamıyorum!
farklı bir bakış açısının reklam spotları gibiyiz.
birileri bizi bile bile kullanıyor.
kullanıldığımızı anlıyoruz, ama çaresiziz.
şiirsel bir yan, duygusal bir tutum taşımadan,
anlamlara hakim olamadan daha ne kadar sürünürüz?!
seni bilemem ama, benim sürünmeye hiç niyetim yok!
kimsenin kendinden başka arkadaşı yoktur mustafa!

bana bir yüzük almışsın.
üstünde kurukafa olan gümüş bir yüzük.
neden?!
herkesin parmağında olduğu için mi?!
senin için bir şey ifade ettiği için mi?!
kurukafayla neyi anlatmak istiyorsun,
neden gümüş,
neden şarkı dinlerken kafa sallıyorsun,
neden bağıra bağıra eşlik ediyorsun
şarkıda ne söylendiğini biliyor musun,
neden öyle tişörtler giyiyorsun,
neden saçların uzun,
neden pis olduğun için övünüyorsun,
neden neden neden
neden neden neden

sen de bilmiyorsun,
inan, nedenini sen de bilmiyorsun mustafa!

geçenlerde küçük iskender’in şu şiirini okudum:

‘ağır bir hastalık
gibi ilerledik masmavi kentin
yağmalanmış, küskün âşıklarında

ne bir söz doğrultabildi kesik başlarını
ne de saçlarına sıcak bir dokunuş
kurutabildi o iltihap akıtan kalp yaralarını

uzanıp, sanki biz kapattık ölü sevgililerin gözkapaklarını’

insanın kendinden başka arkadaşı yoktur, olamaz da mustafa!

şehir ile gece’yi ayıran birşey var:
bizim vurdumduymazlığımızla beslenen,
sağır taraflarımızı çoğaltan,
içimizdeki feryadı geleceğe taşıyamayan/geçmişte bırakan,
kök saldığımız toprakla kavgalı,
savrulmak istediğimiz haritaları inkâr eden,
inkâr ederken bunun bilincinde olmayan,
türkiye’de altkültürün saflarındayken bunu savunamayan,
aslında, doğrusu, anlamadığı için sahiplenemeyen,
bireylerle ilgili,
gruplarla, gruplaşmalarla ilgili,
birşey var mustafa!
canım benim! şapşal sevgilim! aptal sevgilim!
bana ‘dulcinia’ diye sesleniyorsun, adım ‘derya’ olduğu halde..
ne farkeder sanki?!
adımı değiştirerek, adını değiştirerek nereye varabiliriz..
oyundan atılmak üzereyiz mustafa, görmüyorsun!
ölmek üzereyiz, üstüne alınmıyorsun!
bir parça malı parasız verirken beni siken adamlar, senin neyin oluyor?!
gurursuz, kimliksiz yaşamayı anarşizm sanıyorsun mustafa!
yanılıyorsun. inan, çok yanılıyorsun!
kapat o malikânenin kapılarını!
kapat yüzünü!
kapat ellerini!
kapat bedeninin kaynama noktalarını!

çünkü hiçbir kutsal kitapta geçmiyoruz mustafa!

ve, mimi dogrudan, mahallenin delisine pasliyorum. yeni tasarimina bir siir iyi gider diyerekten. :)

simdi efendim, benim pek severek takip ettigim bir blog var. ahanda burada

bu zet hanfendi feyşin, benim gercekten de takdir ettigim bir isi yapiyor. valla bakin. ben hep isterim ki, boyle sacmalamasam da, bir seyler hakkinda yazsam. misal sadece kitaplar uzerine bir bilogum olsa, ya da sinema uzerine. bilemedin iste calistigim konular uzerine. denemedim mi ? denedim. yapabildim mi ? hayir. cunku sacmalama potansiyelim o kadar yuksek ki, hangi noktadan baslarsam baslayayim, vardigim yer yine burasi oluyor.

her neyse, simdi bu 0 beden oldugunu tahmin ettigim ve o nedenle de azcik gicik oldugum ama yazilarini dedigim gibi severek takip ettigim bagyan, bana blog odulu vermis. pek sevindim :)

artik odullu bir blogum var benim diyerek ortaliklarda gezincem ahah.

benim de, 7 adedinize, odul vermem gerekiyor. dedim ki, madem oscar’dan feyz alinmis. ben de o zaman kategorilere ayirayim bu 7 odulu. ona gore dagitayim odulleri. yalniz bastan soyleyeyim, darilmasin lutfen kimse beni secmedin diye. hepinizin yeri benim gonlumde apayri. ama sayi kisitli napak iste.

ve basliyorum efendim.

1. kategorimiz; en iyi kurgu odulu:

bay selimisik. toygar karakterinin yasadiklarini ilgiyle takip etmekle birlikte, kendisinin mim fakiri olmasi ve bu odulu almakla beraber, onun da blogu araciligiyla 7 kisiye odul vermesi gerekliliginden oturu hemencecik, ilk odulumu ona vermek istedim :)

2. kategorimiz; en iyi mizah odulu:

baska birine zaten gitmez bu. her daim favorim. bengisu ama erkek olan. bu arada, eger icinizde hala o bloga gidip de, en azindan 1-2 yazi okumayaniniz ve sandalyelerinizden dusme tehlikesiyle karsi karsiya kalmayaniniz varsa feci sinirlencem.

3. kategorimiz; en iyi masal odulu:

sayin masalci zaten kategoriden belli etmekde degil mi kendini :)

4. kategorimiz; en iyi senaryo odulu:

birileri acilen pucca‘nin hayatini film yapsin!! buradan yetkililere seslenmekteyim!

5. kategorimiz; en iyi makyaj odulu:

makyaj deyince, sizin de akliniza hemen kokosh geldi degil mi ? :)

6. kategorimiz; en iyi kadin oyuncu odulu:

cuzzamlimm :)

7. kategorimiz; benden sonra en deli blog odulu

mahallemizin delisi :)

veee, feykencil ozel odulu deee jack bey‘e gidiyor. en cok onu ozledim cunku. gelse de yazsa da okusak!

ya da bunun proseduru nedir, ilk olarak mim yazilirken nasil yazilio falan, onun icin de gormek istiyorum ilk mim yazisini, yazanin psikolojisini falan merak ediyorum.

misal bu mim, birazcik ilkokullarinda anket defterlerimiz olurdu ya hani, sorular olurdu, onlari cevaplardik, tam o tadi yakalamis. boole bi cok eskilere dondum.

neyse, baslayayim ben bari. olay su, bi kac soru var, onlara 4er cevap veriosun.

Yaptigim 4 is :

her durumda sacmalar, hersey hakkinda yazar, her yazilani okur, gordugumu izlerim sanirim ben.

Defalarca izleyebilecegim 4 film :

zor olmus bu soru misal. ogun 40 sarki secemedim sevdiklerim arasindan. simdi 4 tanecik film sectiriolar benim gibi kararsiz hatuna. yine de denicem.

closer, jeux d’anfants, bin jip, mononoke hime

Yasadigim 4 yer:

bakin bu cok fantastik

gazipasa
cemalpasa
barajyolu
balcali :)))

İzledigim 4 Tv programi

sabah sabah seda sayan
esra erolla izdivac
yemekteyiz
var misin yok musun

saka lan saka :p bastan saycam

house
greyin anatomisi
big bang theory
criminal minds

Tatil icin gittigim 4 yer

yani keske boyle duzenli tatil yapabilcek ve bu tatiller icin duzenli gidebilecegim 4 yerim olsa :p fantastik bi soruymus lan bu. ortalama bir ogrenciyim nihayetinde, paranin amina koymuslugum falan yok sunun surasinda, nereler olabilir hmm

anamlarin yazligi
olimpos
capetown (yok yok gitmedim :p ama isterdim cok ahah)
4.cusu valla cikmadi, arada manitamlarin yaylasina cairio annesi ama artik onu da saymayim di mi :p

En sevdigim 4 yemek

kebap
kebap
kebap
kebap
kebap
kebap
hah, yandi devrelerim :p neyse sapitmicam ben, duzgun sayiom

bamya
yaprak sarmasi
manti
KEBAP

Hemen Simdi olmak isteyecegim 4 yer

kutahya hava er egitim tugay komtanligi
odam (ki su an zaten orada bulunuyor olmam da ayri fantastik ve guzel)
sicak ve gunesli bir hava esliginde deniz kenari
2 gun sonra ankara

Bir yagmur damlasi olsam dusmek isteyecegim 4 yer

ahah bu ne lan simdi ? yani boyle soru mu olur lan ? 1 tane lokasyon veriyorum, siz zeki okuyucular da bu verdigim lokasyonun aslinda mimi pasladigim kisiyle bir baglantisi oldugunu hemen cozuveriyorsunuz olur mu ? :)))

Bengisu ama kiz degil erkek olani nin kafasi

ha bu arada, mimle beraber sunu da cevaplasa o bengisu kisisi cok guzel olur

Ek soru :

senin adin hakkaten bengisu mu ?

a-hayir
b-evet

B sikkini cevapladiysan bonus

bizlere sana isim koyarken anne babanin nasil bir psikoloji icerisinde oldugundan bahsetsene azcik, hatta direk ne ictilerse soyle de biz de icek.

adamin kisisel gelisimden falan bahsedecegini duydugumda, cokca hayal kirikligina ugramistim. hic sevmedigim seylerdi ve o zamanlar tam amerikada falan bu nlp’nin, %100 dusunce gucunun falan patladigi donemlerdi. bir ara girmesem mi? diye dusundugumu hatirliyorum. ama dedim sonra, ne kaybederim ki.. hem yapacak daha iyi bir seye de sahip degildim.

disarida kafamda bu dusunceler varken sigarami ictim, ve iceriye salona gectim. aman tanrim! o da neydi. koskoca salon tiklim tiklimdi ve ben en one oturmak zorunda kalmistim. sikilirsam kitap da okuyamayacaktim.

sonra o geldi. “konusmaya baslamadan” dedi, “bir sey soracagim.” “bu salonda buyuk bir hayali olan ve bunu gerceklestirecegine inanan var mi?” elimi kaldirdim. hic tereddutsuz. zaten salonda bir suru kisi el kaldirir, adam da beni gormez diye dusunuyordum. goz goze geldik.. o an arkama donup insanlara bakmak geldi aklima. benden baska kimsenin elinin havada olmadigini tam da o zaman farkettim. “gel yanima” dedi. elimden tuttu ve beni sahneye cikardi. “adin ne?” diye sordu, soyledim. “ne kadar da guzel” dedi. “peki, hayalin ne?” diye sordu.. utangac bir ses tonuyla tahminen de fazlaca kizarmis bir yuzle,

“ben dedim, 35 yasima geldigim zaman, bir kitap yazmis olacagim ve insanlar onu okuyor olacak..”

iste o gunun sonunda, seminerin ertesinde okulda bir kafede oturup yemek yerken, ondan duydum en guzel seylerden birini hakkimdaki. o zamanlar anlamamistim ama, simdi daha degerlidir bu soz benim icin..

“Bu yasinda, Maslow’un hiyerarsisinde 6. gereksinime gelebilen nadir insanlardansin. “

Maslow, sadece pazarlama ve yonetim derslerinde duydugum o bir suru teori sahibi bir suru filozoftan biriydi o zamanlar benim icin.. sinav donemlerinde oturup ezberlenmesi, sonra da unutulmasi gereken.. Zaten adamin da ne demek istedigini, sinav donemine de yakin olmadigimizdan sanirim ancak eve gelip de, Maslow’un ihtiyaclar teorisini acip okuduktan sonra anlayabilmistim..

Ve o aksam, hayatimda bir donum noktasiydi benim icin. 3 yil once, kafam fazlaca doluyken ve fazlaca huzurluyken, bir liste yapip, o listedekileri uygulamaya koyulmus, kendi kendime “sadelesme” olarak isimlendirdigim bir donemin basina gelmistim.

Benimsedigim gorusler butununde, kendimle ilgili en cok ornek aldigim sey, gerceklestirmeye calistiklarim listesinin basindaki, tam olarak budur, Maslow’un ihtiyaclar hiyerarsisinin 6. gereksinim duzeyi.

Maslow der ki ;

Kendilerini gerceklestirebilen insanlar,

1- gercekci, yaratici, empatik ve dogaldirlar. ulasilabilir hedef koyarlar.
2- bagimsizdirlar ve ozel yasama onem verirler.
3- kulturun ve toplumun beklentileri dogrultusunda hareket etmezler.
4- doruk yasantilari vardir.
5- az sayida insanla cok derin ve anlamli iliskilere sahiptirler.
6- degerleri ve tutumlari demokratiktir.
7- kendilerini olduklari gibi kabul edip, severler.
8- mizah anlayislari felsefi ve dostcadir.
9- gereksiz kaygilar yasamazlar.
10- baskalarini oldugu gibi kabul edip severler.
11- probleme degil, cozume odaklidirlar.
12- amaclarla araclari ayirt ederler.

yaziyi yazmamin sebebine gelecek olursak, sevgili antepian beni mimlemis. oncelikle kendisine tesekkur ediyorum. boylesine guzel bir mimle nokta atisi yapabilme yeteneginden oturu.

yapmam gerekense, bu 6. gereksinim duzeyini kendimde ne derece uyguladigimi yazmak.

buraya kadar okuyabilip de, okumaya devam edecek olanlar: basliyorum :)

1- gercekci, yaratici, empatik ve dogaldirlar. ulasilabilir hedef koyarlar.

yaraticiyim. durmadan calisan bir hayal gucune, ve bunlari suzerek hangilerinin gerceklesebilir olduguna karar vermeyi gorev edinmis bir mantik suzgecine sahibim. dogallik soz konusu oldugu zaman da sozu her zaman icin benden cok daha guzel ifade edebilene birakirim :

şevkat-ü merhamette güneş gibi ol,
kusurları örtmede gece gibi ol,
sehavet-ü cömertlikte deniz gibi ol,
hiddet-ü asabiyette ölü gibi ol,
tevazu ve mahviyette toprak gibi ol,
ya olduğun gibi görün,
ya göründüğün gibi ol.

2- bagimsizdirlar ve ozel yasama onem verirler.

ozgurluk ve bagimsizlik kavraminin, tamamen kendi icimde olabildigine inanirim. bunun ulke, yasanilan yer, kultur, toplum, toplumun sahip oldugu ideoloji gibi kavramlardan tamamen soyutlanmasi gerektigini savunurum. benim dunyam, kafamin icidir. ve bu hem ozel yasamim hem de savunacagim tek kalemdir.

3- kulturun ve toplumun beklentileri dogrultusunda hareket etmezler.

bunu en azindan istiyorum. belki de disaridan bunu yapabiliyor gibi gorunsem de. yine de cogu zaman, gercekten yapmak istediklerimi toplumun ve kulturun beklentileriyle once paralel hale getirmeye calisip, sonra yaptigimi dusunuyorum. cunku ne yazik ki, boyle yapmadigim zamanlarda, ben uzulmesem bile, cevremdekiler uzulup, endise edebiliyorlar.

4- doruk yasantilari vardir.

doruk yasantiyi kisinin kendisini cok mutlu ve coskulu hissettigi, derin estetik yasantilar ya da yaraticilik anlari olarak tanimlayabiliriz. sevginin en yogun hissedildigi anlar da, doruk yasantiya cok guzel bir ornektir. ve benim hayatimin en degerli, en guzel anlari, bu doruk yasantinin ortaya ciktigi o dakikalardir. bu bazen, yazip da sonrasinda defalarca okudugum kucuk hikayeler olur, bazen yarattigim bir kompozisyonu tam da hayallerimdeki gibi bir kareye aktarabilmek olur, bazen de onun gozlerinde kaybolmak.. ve bunu yasayamayan insan, yasayamaz diye dusunurum cokca..

5- az sayida insanla cok derin ve anlamli iliskilere sahiptirler.

yine benimsedigim birseyden kisaca bahsetmem gerekirse, arkadasliklarimi basit bir iki boyutlu duzlemde ele alir, incelerim. bilirsiniz, iki dogru birbirine dik olarak kesistigi zaman sag ustu +,+ ; sol ustu +,- ; sag alti -,+ ve sol alti -,- olarak kabul ederiz. iste buradaki iki dogruyu x ve y olarak kabul ettigimiz zaman, x benim icin aktiflik/pasiflik ; y iste pozitiflik/negatifliktir. aktif olan arkadaslarim, bana birsey katanlar, pasif olan arkadaslarimsa bana birsey katmayanlardir. pozitif olanlar bana pozitif anlamda birsey katanlar, negatif olanlar ise tahmin ettiginiz uzere negatif anlamda birsey katanlardir.
hayatimda sadece, sag ustteki, yani aktif pozitifleri ciddiye alirim, onlarin dusuncelerine onem veririm, onlarla daha cok vakit geciririm ve onlarla iliskime bir derinlik katarim. digerlerini de severim ancak, daha yuzeysel boyutlarda, sadece sosyal iliskilerimin zorunlu kildigi kadar arkadas olurum onlarla. ve benim adima sadelesmeye baslanabilecek en guzel alan burasidir. herkes en az bir kere bu duzlemi cizmeli ve arkadaslarini konumlandirmalidir.

6- degerleri ve tutumlari demokratiktir.

demokrasi benim icin ayni olmamaktir. ve bu farkliliklara duyulan saygidir. saygiysa benim en cok bekledigim, haliyle de insanlara en cok ve en sınırsız olarak sundugum seydir.

7- kendilerini olduklari gibi kabul edip, severler.

“kendini sevebildigin kadar bir baskasini sevebilirsin” der annem hep. belli zamanlarda, kendimi hic sevmedigim olur. kendimden nefret ettigim. kendimden kacip gitmek istedigim.. sonra hemen bu soz gelir aklima. kosar aynaya bakarim. kendime gulumserim once. sonra agzim kulaklarima varir. kendimi severim. cunku bilirim, bir baskasini da ancak o kadar sevebilirim.

8- mizah anlayislari felsefi ve dostcadir.

sevdigim mizah tarzi gercekten bu olmakla beraber, benim mizah anlayisimi ele alacaksak eger, felsefi olmaktan cok yuzeyseldir sanirim.. :)

9- gereksiz kaygilar yasamazlar.

kaygi. istenmeyen bir olayi yasamaktan korkmaktir. 2 sey dusunurum hep. 1.si korkaklarin 1000, cesurlarinsa 1 kere oldugudur. 2.si ise yasamadigim ama yasamamin muhtemel oldugu bir seyden korkmaktansa, yasadiktan sonra ona uzulmenin ve ustesinden gelmenin daha mantikli oldugudur. hem sikilmis gotun davasi da olmamaktadir.

10- baskalarini oldugu gibi kabul edip severler.

insanlari manipule etmek zordur. bunu basarmanin cok guzel oldugunu savunanlar da vardir. herkesi sevemem. ama herkesi oldugu gibi kabul edebilirim. herkesin kendi kisiligidir ve bu benim bakis acima paralellik tasimiyosa yapabilecegim tek sey o insanla aramdaki mesafeyi arttirmaktir. o insana mudahele etmek degildir.

11- probleme degil, cozume odaklidirlar.

hic cozum bulamiyorsam bile, “amaaan, nasil olsa su yolunu bulur” diyebilecek rahatliga erismek uzereyimdir. bu konuda zamana ve olaylarin akisina fazlasiyla guvenirim. ve bu da benim sagladigim ic huzurun ve mutlulugun en onemli anahtarlarindan biridir.

12- amaclarla araclari ayirt ederler.

kendi acimdan evet. neyin onemli, neyin o onemli olan seyi elde etmede gerekli oldugunu bilirim gercekten. ve net bir insanimdir bu konuda. ama ikili iliskilerimde, insanlarin amaclariyla araclarini anlayamaz. fazlaca karistiririm ben.

hala okuyorsaniz, oh be! demenin tam sirasi :))

ve kanepe, bu konuda benden daha basarili oldugunu, kendini gerceklestirmeye daha yakin bir yerlerde bulundugunu biliyorum. ara vermis olsan da.. belki de beni yaniltmazsin diye seni mimliyorum.

not: fotografi ben cekmis bulunmaktayim efendim. bir “doruk yasanti”mi anlatabilmek adina sizlerle paylasmak istedim. :))

Mimi tam olarak suradan zorla aldim :p

sonrarinda buradaki testi cozdum..

ve iste lafi fazla dolandirmadan sonucum :)

kimlere asik oldugumu merak edenler buyrun :p (hos, kim niye merak etcekse.)

“Sizin ruhunuzda sanatçılık var. Bir manzara seyretmektense bazen size gerçeküstü bir manzara resmine bakmak daha fazla keyif verir çünkü sanat çoğu zaman gerçekten daha kusursuzdur. Genellikle hayalinizde bir karakter yaratırsınız ve önce ona aşık olursunuz sonra da gerçek hayattan biriyle karşılaştığınızda hayalinizdekine ne kadar benzeyip benzemediğine bakarasınız. Bu yüzden çoğu kez olduğundan başka gözüken kişiler size çekici gelir çünkü bu türdeki kişiler sizin hayalinizdeki kişiyi azçok algılarlar ve kendilerini ona benzer bir karakter olarak gösterirler. “Tanıdığımı sanmıştım” lafı sizin genelde ilişkilerinizin bitiminde kullandığınız bir sözdür. Sizin gibi sanatçı ruhlu ve sevmeye açık birinin kalbini kazanmak her ne kadar kolay olsa da bunu sürekli kılabilecek kişi hayalinizdeki mükkemel sevgiliyi unutturup size gerçekliğin güzelliğini gösterebilecek kişidir. Bu kişiyi tanıdığınızda onu hatalarıyla sevmeyi öğreneceksiniz.”

Valla bana fazlasiyla dogru geldi.

Ve iste mim sirasi.

kokosh’suz olmaz

doksanbir‘in sonuclariyla dalga gecmek gerekir

ve son olarak pucca‘nin kime varacagiyla ilgili fikir sahibi olmadan basima bisey gelirse gozum acik giderim :p