merhaba. ben feykencil. yeni mottom, 2 haftaya bir ayaklarim yerden kesilmezse kendimi kotu hissediyorum.

hahayt. cok havali degil mi ? tabi havali olcak bebeyim. su an 2010 yili icerisinde 35. seferimi yapmadan once, ataturk havalimanindan yaziyorum bu yaziyi sizlere. daha ne olsun ? bundan bir adim otesi, hostes olmam olurdu. o zaman da ne havali olurdu lan. dusunsenize. hostes oldugumu. tamam, fazla dusunmeyin vazcaydim.

bundan onceki 3 haftamda, sariyer-kozyatagi-sariyer seferleri yaptim bir de gun icerisinde. bugun kabus sona erdi. uzun bir sure icin -oyle olmasini yurekten diliyorum- metrobuse elveda dedim. elveda metrobus. elveda halktan insanlar. ben bundan sonraki bir ay yine ucaklarla, ozel servislerle falan seyahat edecegim. ama araniza karismak da pek keyifliydi. misal tanistigim ve uzuncayir-zincirlikuyu arasinda buyuk ask yasadigim 8 yasindaki merdo. ne tatliydin oyle. peki ya bana yer veren 45 yasin ustundeki amcalar? hakkinizi odeyemem valla.

yalniz o degil de, 10 yasindan kucuklerle 45 yasindan buyuklerin sevgilisiyim. hepsi beni cok seviyor. biliyorum, hepsinin dusuncesi, “hos hatunmus”

misal, mert’e soruyorum. mert ismimin anlamini biliyor musun ? evet diyor. birilerini sevmek. guluyorum. peki kimi seviyorsun okulda diyorum. kiz mi erkek mi diyor. kiz diyorum. lal diyor. neden diyorum. cunku her seyini benimle paylasiyor diyor. sonra da ekliyor. sisko ama lal.

peki diyorum bu sefer. ne cok peki diyorum degil mi okur. yazmaya yazmaya paslandim. kusuruma bakmayin. neyse. peki diyorum. peki peki peki. ben de sisko muyum mert ?

haayir diyor. sen buyuksun. buyuk derken boylu poslu. suna bak diyor annesi. nasil da capkin oglum. bir de diyor. guzelsin. mutlu oluyorum.

bir de bi sabah bi amca geliyor yanima 34a beklerken. sana metrobuste oturmanin sirrini verim mi ? diye soruyor. guluyorum. tutmasam kendimi kahkaha atcam. bu ne lan. metrobusle ilgili sir, gizem mi olur amca diyecegim diyemiyorum. dinliyorum diyorum ilgiyle. bak simdi diyor, 2. panoyla ibb yazisinin oldugu yerin arasini tam ortala ve yolda dur. kapinin ortasindan degil, sagindan gir. 4. sen giriyorsun. peki diyorum. yanyana oturuyoruz. nasil ? diye soruyor. tesekkur ediyor, kulakliklarimi takiyorum.

ben cok sıkıldım. beni hayat cok yordu bu 3 hafta. hic is yapmadim. ve hic is yapmamak cok kotu bir sey. boyumdan cok buyuk bir yerdeydim. kimse de bana is vermedi. otur izle dediler. izle izle nereye kadar ? 3 hafta goturebildim bir sekilde. ama daha fazla dayanabilir miydim hic bilmiyorum. yol desen, daha fazla istanbul trafigiyle beyninizi sikmek istemem ama. 3 haftada bir yasima daha girip iyice karta kactim ben.

simdi. adanaya gidiyorum. anamin kucagina. daha ucagima 1.5 saat var. taksimde icmekle havaalaninda kitap okumak arasinda kalip havaalanina gelmeye karar verdim. iyi ki de oyle yaptim.  hasreti sona erdirdim. simdi ne de sevineceksiniz oyle bir siteyi kontrol edip bu yaziyi gorunce. sevinmeseniz bile sevinmis gibi yapsaniza lan. nolur. mutlu olmaya ihtiyacim var. nutellaya ihtiyacim var. zira yine pms’in pencesindeyim.

oyle iste.

an itibariyle yetenek sizsiniz isimli programda aglayan kadina donustum ve bunun 3 harflik bir ozetini yapmam gerekirse:

o diil de. bir kasik nutella icin bile adam oldurebilecek gibi hissediyorum kendimi su an ve yiyemiyorum.

hatirlamadigim bir adanali sarkicidan gelsin o zaman sarki:

ben bu gece olmezsem, olmem olmem hicbir vakit!!

6 ayin sonuna geldigimde, sac dediginin gercekten de uzadigini farkettim. simdilik bolca sasiriyorum. isteyken her tuvalete gittigimde, aynada sadece saclarima odaklanip “uzun sacliyim lan bildigin” bile diyorum kendi kendime.

haziran ayinda saclarim kulaklarimdaydi. simdiyse, su gordugunuz fotograftan sonra, resmen agzim kulaklarimda.

evet, adeta kildan tuyden yazilar yazmaya basladim. ama tam anlamiyla seym şit difirint dey pozisyonundayim. bekliyorum anlicaniz. bir de cumartesi bir daha yolculuk. 3 hafta once falan leylegi havada gormustum. sanirim bununla alakali bu durum. durmadan geziyorum.

o diil de, artik boku cikti. belli olsa cok rahat bir nefes alcam. olumlu sonuclanmasa da olur. su 8 gunluk surecte anladim ki, beklemek cok boktan. hem de bir seylerin olma sansi yuksekken beklemek daha boktan. durmadan bir gerginlik hakim bulundugum ortamlarda. ve tamamen benden kaynakli.

bu arada, hastayim diye, 10 gunde 5 kilo verdim. kaldi 50 gun. ama var ya, nutellaya cok ihtiyacim olan su gunlerde, cok yalnizim be atam!

oyle iste..

dislerimde hic curuk yoktur. hic de sorun cikmaz. en son dis doktoruna gittiim zaman, sut dislerimin yerini normal dislerimin alcagi zamandir. onda da doktorun disimi cekmisligi vardir. dis doktoru bir kuzenim var. arada agzimi actirir, bakar, iisin der kapattirir. o kadar.

doktorlardan da, hastanelerden de, ilaclardan da nefret ederim. ilaclarla aramdaki tek iliski buscopanladir. onunla da seviyeli bir iliskim vardir. baska da ilac icmem.

butun bunlar, bende super otesi bir ozguven yaratmistir ayrica icten ice. saglik anlaminda en yogun duygum kesinlikle “bana bir sey olmaz” dir. insanlarin hastaneye ya da doktora gitmem gerektigini soyledikleri anda cevabim hazirdir: gecer ya.

eger allah varsa, sopasi kesin yok. bunu anladim.

15 gundur hayatimin en kabus dolu gunlerini yasiyorum.

tek guzel yani, vampire benziyor olmam artik. vucudumda -neredeyse- hic kan olmadigi, aciip solgun otesiyim. onun disinda her sey cok boktan.

nutellaya en cok ihtiyacim olan su gunlerde, karbonhidrat tuketmem yasak ve ben bu sekilde yasamaktansa olmeyi tercih edebilirim yani su an icin kararsizim ama bilemiyorum ilerleyen zamanlarda nolur.

yarin, hayatimin donum noktasi olabilir misal. ama bunun icin kalkmaya. 300 km. gitmeye enerjim var mi bilemiyorum.. -hos bu tansiyonla *75-43* bakkala bile gidemeyebilirim o ayri.-

aaah. neyse.. nefret ediyorum hasta olmaktan. nefret ediyorum bu durumu dile getirmekten. nefret ediyorum onumdeki 1 ay boyunca hastaneye gidip bi dolu test falan yaptircak olmaktan.

karbonhidratla birlikte, jack beyi de yasakladim kendi kendime. zira kendisi fazla tatli. evet igrenc esprileri olmek uzereyken de yapabiliyorum ama napim cok tatli ahah.

su an hala “bak ben kotuyken gorusmeyelim bence, iyilesim ole goruselim” temali naz ve kaprisimi yapiyorum. ikna olursa gote gelcem sanirsam. zira sagolsun doktora gitmemde bayilcak gibi olmamdan sonraki en buyuk katki kendisine ait (valla lan gecen hafta o kadar kotu olmasaydim da gitcektim doktora) sora cilgin istanbul gecelerine akma girisimimi engellemeye ve otur evinde yat dinlen diyerek beni gaza getirmeye calisan da kendisiydi -basarisiz oldu ama olsun. cabasini takdir ediyoruz biz ailecek- ve tabi her seyden once destegini hic esirgemedi -ben bu satirlari yazarken benden artik bikmis olsa da- sagolsun. ahah bu paragrafa azcik daha devam edersem almanyadaki amcamgile selam gondercem, konu oraya vario cidden. o yuzden bugunluk benden bu kadar diyip, oyle iste diye devam edip bir de sacma bir msn logunu jack beyi gicik etmek adina kayit altina alip, son veriyorum.

jack:

yarın bişeyin kalmıcak

şimdi cıkıorum

fake:

ahah dayanamadin cikiosun di mi

jack:

salak

aptal

mehhh

fake:

ya nie cikiosun gerizekali

biktin benden

jack:

bıkmadım

fake:

bik bik bik beynimi siktin

be kadin

jack:

löl

fake:

yeter

gidiyorum

diyorsun

git tabi

sen de haklisin

git sevgili jack

kendini cok sevdirmeden

git ve kendini o guzel oyunlarindan birinin kollarina at

psp oynarken ben geleyim aklina

beni dusun. o psp’yi aldiimiz gunu

tatli lan aslinda de. uzul sonra

geri gel msne

ama ben oflayn olim

pisman ol

hih.

simdi ben, solak bir insan evladiyim. hayir hayir. bunu kesinlikle sizden zeki oldugumu duymak adina belirtmiyorum. ayrica da o kadar sinirli bir pms doneminin icerisine girmis bulunmaktayim ki, sizi sallamak bir yana, size kafamin girmesini bile isteyebilecegimi uzulerek soylemek istiyorum. ne uzulcem lan.

neyse. hem zamaninda, yavuz odabasi’nin kendisinden, sen solaksin di mi ? diye bir soru duymus, ardina da yaraticiligina ve zekasina gonderme yapilmis bir hatun kisisiyim. ha ne bokum oldu ? bu solakligimin ya da yaraticiligimin ya da zekamin(!) bi ise yaradiginin mi gostergesi. i ih. gotum kalkti nihayetinde sadece. o kadar.

bi turlu konuya giremedim farkindayim. ama son bir kez denicem.

simdi ben, solak bir insan evladiyim. bu nedenle de, mouse denen obce ile aramda bi mesafe, bi boktan durumlar falan. sormayin gitsin. benim bi kafam vardir. ozellikle de kafamin iyi oldugu durumlarda ortaya cikar. biz buna kisaca fayir in di hol kafasi deriz. soyle bir cumle cikar agzimdan donemsel olarak:

-lan internet kafeye gidip kaauntır oynasak ya!

internet kafe dedigin yerlerdeki mauslarin kablolari artik masraftan kacinmak adina mi yoksa henuz cozemedigim bir gizemden dolayi mi bilmemekle birlikte, misal benim evimdeki maus kablosundan daha kisadir. sag taraftaki mausu sola alamazsin. ooole mal gibi oynarim. kosarken misal oyle bir sallanirim ki, benim mi kafam iyi yoksa kauntır-teroristin mi anlamam. ama misal pusuya yat, nisan al, vur dersen, kafasina kafasina vururum. 2′ye 1 oynayacaksak, mutlaka beni birinin yanina yanci yaparlar.

neden anlatiyom. aslinda bu bir daldan dala yazisi ama once canimin kauntir oynamak istedigini aksam aksam bole abuk bir sekilde anlatmak istedim.

ha bi de.. 1 gunde calismaktan tekrar sogudugum icin, orta okula giderken, yasitim ergen genc erkek arkadaslarimin hepsinin sabahtan aksama internet kafelerde kauntir oynadiklari o guzel ve gunesli eski gunleri yad ettim.

ve bence, surattaki sivilce sayisiylan, guzel bilgisayar oyunu oynamak arasinda dogru bir oranti var lan. usenmicem bir laboratuar ortami hazirlayip kalitatif bir calismayla bu tezimi desteklicem ve hatta kanitlicam bilimsel olarak.

–

benlen genel mudurumu gorseniz, gulersiniz cok. durmadan cok abuk konular hakkinda sohbet ediyoruz. zaten sanirsam ben metoroloji genel mudurlugunde falan calisiyorum da kendimi fabrikada saniyorum. adamin bana -vat iz di reyt? ten sonra en cok sordugu 2. soru -vat iz di tempreçır?

polimerler ericek sanki sicakliga bagli olarak lan yarraam demek istiyorum kendisine ama iste bunu henuz ingilizce ifade edebilecek guveni kendimde bulamiyorum. henuz its araund törtifayf digriiiz sör asamasindayim.

he, amerikan askeri modunda, gunde 30 posta falan sör diyorum.

neyse, sanirsam ben cabuk gaza geliyorum. bir kac kez sirket yemegiydi, misafirlerin agirlanmasiydi bu organizasyonlari yaptim ve super bir organizasyon yetenegim olduguyla ilgili 2 ovguyle mutlu oluyorum ve benim suratimdaki salak siritma henuz etkisini yitirmeye baslamisken hemen bir is cikiyor. bu ay cok kar ettik biz misal. neymiş, vi şuld selebreyt itmiş. dicektim adamim, toparlanak idari kadro olarak, pavyona falan gidek, masaya kari cagirak. tabi iste bunu da ingilizce olarak ifade edemedigimden oturu, en ciks restoran adlarini sayiorum hemen. viç van şuld ay kol diyorum falan. kol gibi hesap bana girmeyecek nasil olsa.

–

onlenemez bir hızda elbise alıyorum ben. ve bir zamanlar ayakkabıya yaptigim yatirimi simdi elbiseye yaptigimi fark ettim. nasil finansciysam amina koim. simdi aldigim elbiselerin 20-30 yil sonra degerlenecegine ve vintıç statusune erisecegine dair cok derin inanclarim var. bir gun zengin olucam evet. o gune kadar da, gelsin elbiseler :)

–

gerilla reklamcilik, sevdigimiz bir sey. ve ben, 2 gun once bunun mukemmel otesi bir ornegini gordum. neden bilemiyorum, fotograf makinam yanimda degildi. bir davulcu, bir elektrik diregine, bildiginiz davul asip, ustune de numerosunu yazmisti. arayip amcayi tebrik edesim, yanina gidip alnindan opesim geldi yeminlen. oha dedim. iiymis dedim. anama bile gosterdim. tabi cok fazla ne dedigimi anlamamis ve bana her zamanki gibi deli muamelesi yapmis olabilir ama olsun. ben onu her haliyle seviyorum lan.

–

boyle reklam falan diyince, hep aklima tezim geliyor. bi fena oluyorum. saka maka agustos da bitiyor ve ben eylulde bir sekilde tekrar kafami makalelere falan gommek durumundayim. hala yesil pazarlamadan zerre haz etmiyorum ve bu kotu bir sey. sevmedigim bir konu hakkinda nasil 100kusur sayfa yazi yazcam acaba.. bi de sonra doktora falan diyorum. bok var sanki oku oku.. nereye kadarsa..

–

zaten bozuk olan sinirlerimi, bole akademik sebeplerle daha da cok bozmus bulunmaktayim an itibariylen. o yuzden bu sacma sapan yaziya burada bir son vermek niyetindeyim. ama son olarak, diger butun pmslerle ayni temenni icerisine girip, oyle bitircem yaziyi.

biri bana nutella alsin lan!

karsinizdaki insan bir mevzuya, sizin verdiginiz onemi vermedigi zaman, sinir oluyor musunuz ?

ben olmuyordum cok fazla. bugun birazcik oldum.

aklimin bir kenarinda gitmek var. bir kenarinda da kalmak. birakmak bir seyleri cok zormus gibi. ozlemek sevmedigim bir duygu.

ve bence, yasak olmalı, birini cok fazla hayal etmek.

bu cografyada, yil dedigimiz zaman diliminin 23unu geride birakmis bir insan olarak ben, geriye donup o yillara baktigim zaman en cok gerceklestirdigim eylemin “hayal etmek” oldugunu goruyorum.

cok sevsem de bu eylemi -diger yillarin aksine- bu yil, hatta tam da bu dakikalarda, hatta son 4230 dakikadir, aci cekiyorum.

istemiyorum daha fazla hayal kurmak.

bilmedigim gerceklere uyansam ya her sabah, gunesle birlikte.

tahmin etmemis olsam, ben bunu hayal etmistim demesem.

ya da boyle hissetmesem, biri yanimda olmadigi zaman, gece yataga yalniz yattigim her zaman, kanepede gezegenler arasi yolculuk yapmadigim her an..

yeter! demesem.

salak hatun modelleri gibi,

2 goz ev, bir teras, bir kopek, hatta belki pembe pancurlar -daha once de soylemistim, hakkimda yapilan en guzel tanimlardan birisi “bunun pembesi yok mu kisisi” dir.- suslemese kafamin ustunden cikmakta olan balonlari.

sims oynadigim saatler icerisinde, kendi kendime tekrarlamasam “orda yasasam ya” cumlesini.

sıkıldım ben.

her rutinden oldugu gibi, 23 yil sonra, hayal kurmaktan da.

oyle iste..

not: evet. bildigin pms

diger not: biri bana nutella alsin lan!

bir saat once eve giresim yoktu. simdi evden cikasim yok. bir suru odev ve proje var, ama yapasim yok. bir de seminer tabi. of ya. cok net bir sekilde ofkeliyim. neye karsi bilmiyorum. cok net bir sekilde sikilgan bir ruh halim var. neden bilmiyorum. ve aylik sarkimiz yine yeni yeniden lunachiksten geliyor.hayattan da, kadin olmaktan da, onumuzdeki 2-3 gun nefret etcem ben.

P – is for the
Pain you gave me every fuckin month!
M – is for the
Mammories of all the throwin up!
S – is for the
Swelling of my tits and ovaries tits and ovaries tits and ovaries

I don’t like it PMS!
But I got it PMS
Every month is PMS!
Gimme a heating pad PMS!

Got any advil?
Got any chocolate?
I need good fuck!

Got any advil?
Got any chocolate?
I need good fuck!

Got any advil?
Got any chocolate?
I need good fuck!
Tits and ovariestits and ovaries tits and ovaries

Oh, Mommy!

I don’t like it PMS!
But I got it PMS
Every month is PMS!
Gimme a heating pad PMS!

Got any advil?
Got any chocolate?
I need good fuck!

Got any advil?
Got any chocolate?
I need good fuck!

Got any advil?
Got any chocolate?
I need good fuck!
Tits and ovariestits and ovaries tits and ovaries..

uzun suredir yazmadigim, ve sizlerden gelen tepkiler isiginda, ozlediginizi dusundugum bir konseptle, yine, yeni, yeniden karsi karsiyasiniz.

daldan dala! :)

konulara gecmeden once, blog odullerinde kisisel kategorisinde adayim. kokosh hanim sagolsun.

o yuzden, once sizi suraya aliyoruz

oy vermeyeni de dovuyoruz. haberiniz olsun.

ilk konumuz, bir gazete reklamiylan ilgili. hafta icinde, ve bugun bile, gazetelere reklam verip duran sevgili röno’nun o reklami hazirlayan pek sevgili yetkilileri, millet bas bas bagirirken, ötv indirimiydi, fiyatlarimiz soyle indi diye, hangi kafayla yaptiniz o “rönoda fiyatlar kipirdamiyor” reklamini, cok merak ediyorum yeminlen.

yani tamam, anlatmak istediginiz sey baska, biliyorum ama. yine de, kocaman kocaman oyle mi yazilir. ciddi anlamda, yanlis yonleniyor insan.

burada, yazmaktan siddetle cekindigim 2 konu var benim. hic de yazmam. birisi siyasettir, digeri de futbol. bilirim cunku, insanlarin bu 2 konuda cok sabit gorusleri oldugunu ve benim yazacagim hic bi sikin insanlarin bakis acilarini degistirmeyecegini. gunluk hayatta da, misal baska konularda insanlarla iddialasirim ama, laf futbola ya da siyasete geldi mi, dinlerim. hele, benim gorusume zit bir gorus sahibiyse karsimdaki insan, dinlemiyo gibi yaparim. o da sikilir ve susar bir sure sonra. istisnalari vardir. misal jack beyin inanilmaz beynini sikerim. bik bik bik konusurum, o sabit goruslu, bakis acilari degismez dedigim insanlardan daha beter olmakla birlikte. bir de o sabit goruslerimi kendisine empoze etmeye calisirim. sonra kokoshla da hep konusuruz. ama kokoshla hep bir dostluk ve kardeslik cercevesinde gecer konusmalarimiz. zaten kendisiyle futbol muhabbeti yapilmaz ama hatuna bi kac tekila şat yaptirip, sonrasinda onunla sabaha kadar siyasi ideolojilerden bahsedebilirsiniz. ay neyse, konudan cok saptim yine. diyordum ki, futbol ve siyaset, burada yazmayi tercih etmedigim konular.

amaaaa, ben, galatasaray-fenerbahce maci icin, 2 kez ust uste iddaaya girdim. boyle de bos islerin adamiyim. adabinla gir bi kez iddaya di mi ? yok. ayni mac icin, ayni adamla, 2 kez iddaya girdim. ustelik de, kendisine karsi elde ettigim bi zafer yok bugune kadar. her iddada kaybetmisim.

simdi diyecegim sudur ki, basta pek sevgili doksanbir kisisi olmak uzere, aksama kadar boyle burada bir sinerji yaratsak da, yense gassaray fenerbahceyi ? senliklere kossam.  biliyorum, besiktasli antepiyan kisisi ve  trabzonsiporlu cuzzamlim da, bu olusuma katkida bulunacaklar. bengisu kisisinden de, bir gassarayli elektrigi aliyorum zaten.

valla bakin, buradaki bu sinerjiler sayesinde, 600 kilometre yol gittim. ise girdim. cimbom 2 gol mu cakamicak fenere lan. :)

insanin arkadaslarinin unlu olmasi cok degisik bisey.

kolpa, ilk videosunu yayinladi. album de 15 nisanda cikiyor. almayani dovcez toplasip. haberiniz olsun.

ha sonra, daldan dala atlarim da, pmsden bahsetmeden durur muyum ? durmam. soyle bir teorim var. pms denen sey tamamen psikolocik. uzgunum kizlar. bilimsel deneylerim sonucu, bu teoremimi ispatlamis bulunmaktayim. 2dir, erken ve supriz bi sekilde regl oluyorum ve regl olcaamdan bi haber oldugumdan oturu, pms denen o regl oncesi gerginligi de hic tasimiyorum ustumde. valla nutella bile istemedi canim.

bugunku yazimizi da, pazar nesesi tadinda bir mesene konusmasiylan kapatiyorum.

gorusmek umidiylen. esen kalin

karamel:
missi
antepliyi
kardeşime alıcam
yaşlnız akrdeşim fenerli
öle bi hatası var
imalat hatası

missipisi:
kadin dediin
beyi hangi takimi tutuosa
onu tutar
ahaha

karamel:
di mi
bitti
hatta kendisi bilmez beyi iblir
antepli ne derse o
Sammy:
Auhah

missipisi:
bunu savunan 2 kisinin de
senlen ben olmamiz
cok guzel oldu

karamel:
ahahahahaha
kopuyorum ben işuan
o kadar oku et modern ol siyah oje sür eve gel beyi,ne çay yasp

missipisi:
ayaaani yika
karamel:
yane
yıkarım kasmam
kariyere sarılıp yatmıcam kışın
o ne derse o

Sammy:
auhaha
karamel:
çok irenç gördüm kendimi

missipisi:
haahah
kariyere sarilip yatmicam dedi ya
karamel:
yalan mı kıssım
diploma ısıtmıyo adamı
en büyük hayalim de şudur
açıklıom hazır olun
bey kalk mutfaktan bi tıkırtı geldi

yerim sizi lan ben! :) sevimlisiniz valla.

yazi sonu notu: yaziyi bitirirken, babam geldi. napiyosun die. hiic dedim, oturuyom ole. dedi ki, sana bi film vercem, izle pazar gunu bugun. tamam dedim. yemin ediyorum. bir babadan beklencek filmlerin cok otesinde bir dividi cikardi cantasindan. ve onume koydu. kac gundur izle dicem, unutuyom dedi. saskinlik, sevinc, heyecan, butun duygularim karman corman oldu. allaaam, dedim. nasil bir ailede yasiyom ben ve benim ne guzel bir babam var. cantadan cikan film icin porco beyin yorumu. bu filmi izlemeyeni de dovuyorlarmis bu arada.

aksamlari vakit gecirmek maksadiyla icat ettigim 2. aktivitem lookbook’taki hatunlara bakmak ve onlar gibi giyinebilir miyim lan acaba dolabimdakilerle ? sorusuna yanit aramak..

odam savas alanina donuyor tabi kisacik bir surede.

bir de sik sik kokosh hanimla su tarz diyaloglari yasioruz ben bir yandan sacma sapan kiyafetler denemekle mesgulken :

feykencil: baaaaaaak ben elbise giydim tozluk da giydim ayaaama, bere bile taktim :p
kokosh: sen hep yilbasi ceketleri giyiyon ya ne guzel
feykencil: ben baktim onlar da giyiolar arada :p
kokosh: yalniz ne kadar zayiflar lan..
feykencil: hakkaten ya. bacaklara bakar misin incecik uhuhu ben de istiom.
feykencil: yok yok vazcaydim ya cok sagliksiz o kadar zayif da olunmamali
kokosh: olsun be yine de ben de ole olmak istiorum
feykencil: evet evet ben de istiom yaa

sonra tabi, nutella hayallerine daliyorum. salondaki bayramdan kalma cukulardan mi calsam acaba die dusunuyorum..

ve annem geliyor iceriden bagirio bana aynen su sekilde bakin:

ve ben.. su sarkiyi mirildanarak salondan cuku calma operasyonuma girisiyorum ayagimda topuklu ayakkabilarla:

son sismanlik neye yaraaaaaaaaaaaar
herkesin gobeeeeeeeeeeee var
buraya kadaaaaaaar!!

P(m)S: bana bir kavanoz nutella alanin 40 yil kolesi olmak gibi planlarim var. evdeki stoklarimiz tukenmis de..