kactir yazcam biseler, sonra vazgecip siliyorum geri. belli anlarda bana boyle oluyor ve boyle olan anlar cok net bir sekilde dolunayin oldugu anlar.

sanirim dolunay bendeki yazma yetenegini alip goturuyor. sacma bir tez sanirim bu. ama neyse.

tez demisken, seminerimi bugun itibariyle hocaya teslim etmis bulunmaktayim. biraz dandik oldu, her seyden once 20 sayfa oldu. elin adami (:) gunlerdir dokturup duruyor. ben 2 gunde gotume benzer seminer yazdim valla.

ha yine tez demisken, yesil pazarlamayi falan bosverip, “feykencilin turk polisi uzerindeki etkileri” uzerine tez yazasim var. zira hepsi ehliyet numaramdan once bekar olup olmadigimi soruyor.

neyse. salliyorum simdi tezi. zira yaz sezonu boyunca, bir daha dersle ilgili bisey dusunup, yazmak istemiyorum. ama yazi deyince, baska bir seyden bahsedecegim. hatta bu bahsedecegim sey cok onemli.

bengisu var ya hani. onun ekmek isimli mizah dergisinde yazisi cikti. simdi siz sevgili okurlarim, carsamba gununden once, en yakin gazete-dergi satan yere gidiosunuz ve bir adet ekmek aliyorsunuz. neden mi ? evet evet. almayani dovuyorum.

ben sahsen, aradim, buldum, aldim, cok sevindim. anneme geldim. arkadasim ha bu benim dedim.

bu arada, gecen hafta denetime gelen avrupalilara, aksam gittigimiz is yemegi sonrasi, turk kahvesi icirip fal baktim. level atladi ingilizcem resmen. bugune bugun, ingilizce fal bakabilen bi hatunum. cv’me yazcam bu detayi.

saclarimi boyattim. yine, yeni, yeniden. ama, milletin saclarinin rengi acilmaz, benimki anormal ya. kisa bir sure icerisinde sapsari oldular. ben de mecbur acik bir turuncuya boyattim. tam anlamiyla portakal gibiyim. basta herkes birazcik yadirgadi ama simdi ben bile oha cillop gibi oldum lan diyorum kendime bakip bakip.

yaz geldi lan harbiden. ve ben havanin 30 derecenin ustune cikmasiyla beraber, tamamen kro bir insana donusuyorum. icime seytan giriyor. kenan dogulu, ozcan deniz falan dinlemeye ve hatta cok severek dinlemeye basliyorum.

arabama turkce pop’un nadide eserlerinden karisik cd’ler yapiyor, bir de bagira bagira o sarkilari soyluyorum. zaten klima acinca kicima girdigi icin benzin, klima da acmiyorum. ben soyluyorum, tum insanlar deli lan bu falan diyor.

yazmak istedigim son bir sey var. panda’nin sen ben isimli dondurmasinin reklamini izlediniz mi ? ay hani su sen beni sevmiyorsun ? hayir seviyorum. lu reklam.

afedersiniz ama, o reklami yapan zihniyete kafam girsin.

hatta affetmeseniz de girsin.

oyle iste.

* tahmin edebileceginiz uzere, bu guzel basligi ben bulmadim. ben olsam dandik sarki sozu falan yazardim. baslik icin de spe$il tenks tu bengisu!

• sosyoloji sevmiyorum. sosyal bilimlerin bir cogunda tumevarim gecerli evet, ama sosyoloji bence tumevarimin amina koymakta ve bu da bana biraz bilimselligin disinda geliyor. ama hayir, sosyoloji bilim midir, degil midir tartismasi yapmayacagim.
• butun kis yaz gelsin isteyen ama sonra yaz kendini hissettirdikce de, havalarin sicakligindan sikayetci olan, pis bir insanim. insan 3 haftada ceket giymeyi ozler mi ?
• calismayi seviyorum biliyorsunuz di mi ? haftaya avrupa’nin basindaki 2 adam gelcek bizi denetlemeye. (avrupa derken, kita olan diil. avrupadaki iste birimlerimizin basi falan sanirim.) bildigin heyecanliyim. bi de sunum falan yapcem.
• okul bitti bitecek. son bir odevimiz kaldi. pazartesi gondercez. ve son duzeltmelerle duzenlemeler disinda tamam gibi. sonra da seminer adina biseler yaparsam tam super olacak.
• saclarimi boyatacagim. buyuk ihtimal ayni renkte kalmayi planliyorum ama bir yanim da, degisiklik istiyor. allahim ne kadar da sikilgan bir insanim.
• bugun ise arabayla gittim, 45 dakika yol. tek basimaydim. yolculuk yapmayi cok seviyorum. ve farkettim ki, tek basina yolculugu cok sevmiyorum. cunku konusasim geliyor, ama konusamiyorum. yoldayken konusmayi normalde konusmaktan daha bile cok sevebilirim. hem kanimizin jole kivamina geldigini canlandiracak birileri olmayinca redbull icmek de cok zevkli olmuyor.
• o diil de, blogla ilgili bi planlar var kafamda. her hafta 1inize 1 soru sorsam, siz de ona cevap verseniz. ben de ondan yazi yazsam. basina da blogunuzu falan tanitan bisey. guzel olmaz mi? fikir verin lan bana. olur bu deyin. ya da ne ugrascan haci ya? diyin.
• eti puf’un pastisi midir nedir. ondan yediniz mi ? ben yedim bu sabah. altindaki biskuvi cok kalin geldi. marşmelov gibi bise sanmistim. yandan yemisi olabilir anca.
• kanepede uyuyakalmisim dun aksam. gezegenler arasi yolculuk yapamadim ama konsere gittim. valla bak. ne konseriydi hatirlamiyorum. zira cok sarhostum. isin garibi, herkes cok sarhostu.
• lafim black box recorder’a. aslinda kendilerine ayrica bir mektup dosemek istiyordum ama sonra usendim. simdi soyle ki, en guzel sarki sozu nedir deseler bana, size ithafta bulunurum. life is unfair, kill yourself or get over it (Blackbox Recorder, 2003, 156) bile yazarim. ayrica, guzel tesaduf nedir derseniz de, arabam icin “girl” diye muzik cd’si yapmisken, yeryuzunde birinin de “female vocals” diye cd yaptigini ogrenmem ve o albumde de sizden bir sarki olmasidir derim. sarkinin allahi derim hatta rock’n roll suicide’a. guzel de kavirlamissiniz hani. ama az onceki allah ifademi kullanma sebebim David Bowie’dir. cunku gozumde kendisi allahtir. her neyse. ama bugun sizi sevmedim. cunku “it’s a wonderful life” diyip durdunuz. sikerim boyle sarkiyi dedim. ki sarkiyi da  normalde severim yani. ama bugun hic sevemedim. yalan soyleyip, niye beni boyle uzuyosunuz ha ?
• yazi yazan erkek, seksi erkektir bence. hatta davul calip yazi yazan ve gobegi olan erkege olebilirim. bugun bunu arabada giderken dusundum. saglikli dusuncelere sahip degilim.
• yarin sirke gitcem. hayatimda ilk kez..
• oyle iste.

hayallerimdeki okul tablosu, her zaman su ustteki gibi olmustur. valla bak. yani sanirim insan kendisinde olmayani istermis, ondan boyle dusunmusum hep. ama icimde kalmis, okul dedigin boyle animeden firlamis insanlarla dolu olmaliymis benim icin, iclerinden de, mavi sacli cillop gibi olani manitam olmaliymis. ama olmamis. kac yil okumusum totalde, 6+4+3+5+1 = 19. bu 19 yilda skorum ne ? 0. peh!

tamam, biliyorum. cekilmez bi insanim. ve o yuzden bir insanla iyi anlasabilmem ondan uzak kalmamla dogru orantili. ayni sinifta sevgilim olsa misal, 2. gun birbirimizi oldurmemiz de cok olasi. ama yine de, su yukardaki fotografa baktigimda, bu 19 yil icerisinde saclarimin pembe oldugu zamanlarin varligindan bile soz edebiliyorken, kacamak bir opusmeden soz edemiyorum.

simdi diceksiniz ki, bu hatun neden kafayi yemis gibi okuldan, lise yillarindan falan bahsetmeye basladi yine ? bi de isin icine manita falan sokmus.

yuksek lisansimin ders asamasini tamamlamama 14 saat kaldi. saka maka, bundan sonra tez yazcem ve bitcek. belki doktora yapcem, belki tez yazarken yeter be, sikerim boyle askin izdirabini diyip egitim ogretim hayatima son noktayi koycam.

ve ben, 2.5 aylik calisma suremde, hakikaten de, akademik kariyer ve egitimden aldigim keyfi, baska seylerden de aldigimi farkettim. her ne kadar, ogle aralarimda, baskalarinin caninin cekecegi kadar guzel gozukmeyen ama tadi harika olan biseyler yiyemesem de, calismak bana belli anlarda cok guzel geliyor.

yine ayni 2.5 aylik calisma surem, beni okuldan da birazcik sogutmus durumda. yarin odev teslimim ve sunum gibi biseyim var. ama ooole oturuyorum iste. hayal kuruyorum.

gece uzun diyorum kendi kendime. bir ilham gelecek ve ben bitiriverecegim yarina yetismesi gereken herseyi. ya da diyorum. bir asamiz olsa, buyu yapabilsek. odevler kendi kendine yapilsa. kafam bunlara, satis personellerinin motivasyonuna bastigindan daha cok basiyor inanin.

explosions in the sky esliginde, kendimi bunaltiyorum. hava sicak olmasa, depresyon hirkam bile olabilirdi bir adet. anlik gel gitlerim arasinda, su an, tam da bu noktada, kendimi cok anlamsiz, cok amacsiz, cok dolmus, cok fazla huzursuz ve huzura cok ac hissediyorum.

kafamda surekli bir suru soru var. sorun var. aslinda sorun bile degil ama iste. evlat edindigim tilkilerin, kuyruklarini ellerimle bagliyorum birbirine. sonra dusunmeye bile useniyorum..oyle isgal ettikleriyle kaliyorlar aklimi.

okul bitseydi. seminer dersimin yaninda bir adet S harfi gorseydim, tum hocalar bana AA verseydi.

ya da.. deniz kenarinda olsaydim. yuksek bir binanin 11. katinda misal.. balkondan bakinca sadece denizi gorseydim. biraz da martini.

daha huzurlu olurdum.

cok daha fazla.

ama iste. yazima ingilizce bir cumleyle son vermem gerekirse:

i dont need sex, school fucks me everyday!

bir de, uluslararasi calisiyorlar ama buna ragmen, her ulke icin ayri koleksiyonlar olusturuyorlar. onemsedikleri sey, o ulkenin vucut yapisi ve bu cok ama cok guzel bence. yani ben klasik bir turk kadininin uzun boylusuyum efendim. tahta gibi bir vucuda sahip olmaktan cok uzagim. yuvarlak hatlarim var, hatta zorlasam yuvarlanir giderim o derece :p

neyse, belli markalarin pantolon kesimleri benim koca kicima olmakta zorlaniyorlar evet. o yuzden de sinir oluyorum. girdigim kabinden terleyerek geri cikiyorum. ama mavi jeans oyle degil. bugune kadar elime aldigim w:30/h:32 bedene sahip her pantolonla kabine girmenin ardindan o pantolon sanki zaten benimmis de, ben onu raftan degil de dolabimdan almisim gibi, boyle rahatca giyiverip cikiyorum kabinden. bu cok guzel bir his bence.

niye anlatiyorum bunlari size, cunku ben bugun donem projemi teslim ettim pazarlama dersi icin. bir suredir ugrasip duruyordum. olay suydu, bir markanin, yeni cikardigi bir urununu inceleyecek, belli analizler yapacak, sonrasinda da urunle ilgili oneriler sunacaktim.

karar verme asamasindayken mavi jeans’e gidip de, hip-up jeans’i gorunce tamam iste budur! diyip, dunyanin en anlayisli magaza muduru olan renan bey’e fikrimi soyledim, ve cok mutlu oldular. bir ilgi, bir alaka, ne bilgi istediysem verdiler, ilgilendiler falan..

hip up dedigimiz sey, kisaca su: gozunuzde bir an icin dolgulu sutyenleri dusunun. gogusleri daha yuvarlak ve buyuk gosteren. iste bu pantolonun olayi da aynen o. kalca kismina astarla birlikte dolgu malzemesi koymuslar ve duz-kucuk popolu kadinlarin derdine deva olmuslar (hos, isteseler ben benimkinden transfer ederdim, ben de mutlu olurdum, onlar da ama olsun)

kapak olarak yaratici biseyler yapmak istedigimden daha once bahsetmistim. sizden fikir istemistim, ama sagolun, bi tane yaraticiniz da cikip “feykencil! kapagini slikondan yap” gibisinden bir oneri getirmemistiniz,

ben bugun, oturdum, eski ve artik kullanilmayacak bir kot pantolonumu kesip, bicip, kucuk bir kot pantolon yaptim, ve bir adet tenis topunu ortadan ikiye kesmek suretiyle (tenis topu kesmek de hakkaten pek zormus) onlarla da popo yaptim :p ustumdeki mavi jeans pantolonumun ic etiketini kesmek suretiyle, mavi markasi bile yaptim :p arka kapaga da, kot pantolon cebi yaptim.

ortaya su yukardaki gibi bisey cikti. fakulte dekani olan hocama odevi teslim ettigimde de, kendisi pek cok begendi. baya bir misafir etti odasinda, ki odasi bizim okuldaki diger odalardan 3, 5 tane alir icinde, dekanlik binasina gidip de onun odasina her girdigimde ferahliyorum hakkaten. her neyse ne diyordum, iste cok begendi, bir suru ovdu, aferin falan dedi. cok mutlu oldum :)

sizlerle de paylasmak istedim..

yonetim – organizasyon dersim aciklandi sonra. AA dusmus, ona da sevindim.

oyle iste :)