buyuk gune az kalmisti. bir labirentten olusan parkuru tamamlayip, eve sahip olacaktik. uzun suredir istedigimiz sey, bu evdi sonucta. hayir, dile getirmiyorduk bunu. hos, bir gun ben yine araba surerken, soylemistim. “lan” demistim. “simdi bi evimiz bi kovamiz bi de porteybil dividi pileyirimiz olsa.”
o bayilirdi.
bu parkurda, en cok ben zorlanacak, en cok da o kosacakti. [...]

“gel. gitme. butun guzel sarkilar bize gitsin. ama sen kal. gozlerimi kapatayim, sana en yakin oldugum anlarda. kokunu hissedeyim, gulelim sebepsizce. zaten anlam aramak zorunda da kalmayalim.
gel. gitme. butun guzel filmler bizden bahsetsin. tamamen ayni olmasa bile. kendimizi bulalim. zaman bizi ortak bir noktada birlestirsin. ayni anda ayni seyi dusunelim. sonra ben agzimi actigimda, sen [...]

uzmanlik alani, ruya calmakti. uyuma amaci buydu zaten. ve bunu yaparken de, kendisi icin bir sey istemiyordu aslinda. biliyordu cunku, uyumak ve hatta ruya gormek, insanlari huzursuz edebiliyordu. tum gununu siradan bir insan olarak geciriyordu ama, gece oldugunda, eger basarabilirse sessizce, basaramazsa bolca konusarak, mutluluklari gercekten de pamuk iplikleriyle bagli olan insanlarin uykuya dalmasini bekliyordu.
en [...]