simdi ben su halimden bi 10 kilo daha zayif olsaydim eger, yemin ederim yuksek lisans yapmazdim, hic boyle finansta kariyer yapcam falan die de kasmazdim. direk dansci olurdum.

neden mi ? cunku su hayatta en cok yetenegim olan bir konu varsa o da danstir. ve bu yetenek adeta benim icimde patlayan, efendime soyleyeyim alkol kanima karismadikca hic su yuzune cikmayan, gereksiz bir ozelliktir.

cabuk ogrenen bir insanim ve sansliyim bu konuda. ama konu dansa geldiginde, cabuk ogrenmek ne kelime, adeta ortaligin amina koyuorum sevgili kahkahalar ulkesi sakinleri.

zamaninda, ablamin zoruyla, 4 ay kadar latin danslari kursuna gittim. gorseniz beni, her hareketi aninda ogreniyorum, hocada bir ovguler, bir boyle ya sen ne kadar yatkinsin dansa demeler. adeta icimde bir latin gizlemisim de 20 kusur sene, o latin 2 ezgiyle kendini serbest birakmis gibi.

ama noldu nihayetinde, once hocayla kavga ettim. asabiyim ya, ustune bi de dogrudan, haklidan yanayim ya. hic duramam yerimde. laf sokarim, giciklik yaparim. bildiginiz pis bir insanim ve bunu dans derslerinde de ortaya koydum. sonra bir de pratik diye bi bok var bu boyle latin danslari sosyetesinde. belli aksamlar bara mara gidiolar, dans ediolar birbirleriyle.

tabi ben, “ne dansetcem lan tanimadigim adamla” mantalitesindeyim. sinif arkadaslarima gore de fazlaca ukala ve ters bir hatunum. ablami gorseniz, adeta sevimlilik abidesi. pratik gecelerinin yukselen yildizi. herkes onu dansa kaldiriyor. ben de oturup bardaki televizyonda mtv falan izliyorum -ki size bir tuyo, benlen bir mekana gitcekseniz, o mekanda televizyon olmamasina, televizyon varsa bile muzik kanali acik olmamasina dikkat edin. 5 yasinda cocuk misali kitlenip kaliyorum ekran karsisinda.-. tik yok. biraz da bozuluyorum tabi, yani goruyorum, herkes herkesi dansa kaldiriyor. dans etmicek olsam bile, lan diyorum, neden kimse beni dansa kaldirmiyor.

e 4 ayin sonunda, sikerim boyle askin izdirabini dedim tabi. ne isime yaricak ogrendigim bu dans.

sonra, dugunlerde misal, -ki kuzenlerim sagolsun, son bir kac yilda her yaz minimum 2si evlendiler- benim anne tarafi akrabalar antakyali ve orada yasiyorlar. dugunden once hep ayni muhabbet, “feyk gelip de gobek atcaksa, kalkip gelcez.” bilmiyorlar ki feyk dugunlerden nefret ediyor ve her dugun oncesi el altindan bi dolu iciyor ve sonra kendini dans pistine atiyor. tek bildikleri, sibel can’a benzedigim. ve 16 yasimdan beri sibel can’a benzetilmekteyim. cok boktan bir durumdur bu. neyse.

bi yere varcam evet. ama son olarak, kardesimle super danslarimizi 1 kez olsun gorebilmenizi ve dediklerimi birazcik da olsa anlayabilmenizi isterdim.

konumuza gelecek olursak, sevgili kardesim, evimizin nesesi, yaz tatili nedeniyle istanbuldan buraya geldi. tabi geldi de bos durur mu ? ortaya bir fikir atti pazar gunu.

kolbasti!

hadi dedi, kolbasti oynamayi deneyek. tamam dedim. gectik bilgisayar basina. 2-3 video izledik once. sonra bir videoda karar kildik ve once o, sonra da ben denedim kolbasti denen nadide dans stilimizi.

annemle kardesim, bir yandan gulmekten altlarina sicacaklar, ama bir yandan da sok olmus bir sekildeler. “nasil” diyorlar. “nasil bu kadar guzel oynuyorsun”

kisacasi. ben pazar gunu, icimde bir kolbasti uzmani yattigini fark ettim tesadufen. oyle ki, bir videom var kardesim tarafindan cekilmis olan, yuuutuba koysam adeta hit manyagi olur.

tabi, bir yandan da, videonun ve zaten kolbasti denen dansin dogasindan gelen komikliginden oturu, pornom internete dusse tirsmayacagim kadar cok tirsiyorum o videonun 4. kisiler tarafindan izlenmesinden (3. bir sansli kisi izlemis bulundu.)

ve karar verdim. hem kolbasti icin ole manken gibi bir fizige de ihtiyac yok bence. birakcam isi ve kolbasti sektorune altin harflerlen adimi yazdircam.

bence kesin tutar olum!