sarışın olmak için gittiğim kuaförden bakır saçlarla çıktım. sonra sabah gazetede bülent ersoyun da saçlarını bakır yaptığını gördüm. pek büyük hayal kırıklığıydı. neyse, bülent ersoyu bir kenara bırakırsak, jack bey zaten beni sarı saçlarla eve almayabilirdi. o nedenle iyi oldu. bu arada, laf saçlardan açılmışken, internette pek çok kötü yorum olmasına rağmen, makas kuaföre 2. gidişimdi, ilki saç kestirmek için, 2.si ise boyatmak için. her ikisinden de aşırı derecede memnun kaldım. ben evimize yakın olduğundan dolayı istinye’dekine gidiyorum. ancak bir kötü haber, istinye makas kapanacakmış bu ay sonunda.

yine de, her şubelerinde aynı boyaları kullandıkları için pek sorun yaşanacağını sanmıyorum. kullandıkları organik boya bayaa iyi. bir de, açık renk saçı bakıra falan boyamak zordur. benim saçlarım da oldukça açık bir kumraldı ve boya organik olmasına rağmen sonuç gayet başarılıydı. fiyatları da bana oldukça makul geliyor. malum, normalde san kuaföre giden bir insan olarak, orada saçlarımı burada boyattığımdan daha pahalıya kestiriyorum çünkü. of şu bakım, saç baş işleri ne kadar zor. zaten saçlarımı boyatma kararı almadan önce 340934 sayfa kadınlar kulubu forumu okudum. çocuk yapıp evde oturup bütün gün forumlarda fink atasım geldi.

o diil de, kadınlar kulubu çok kutsal bir bilgi kaynağı gerçekten de. geçenlerde evimize akrep girdiğinde ne yapmam gerektiği ile ilgili bile kadınlar kulubunde bir şansımı deneyeyim dedim. 9 sayfa forum vardı. çok faydalı oldu da, sonra kendimi birden arifin manchestera attığı golü ararken meme vidyoları izleyen abazalar gibi kendini aldattığından şüphelenen kocasını yakalamak uğruna kk forumundaki kadın üyelerle işbirliği yapan bir ablanın 978 sayfalık forumunun 400 küsürüncü sayfasına kadar okumuş buldudm. manyaklar sanırım birazcık.

resmen, adamı bir şekilde diğer kadınla yakalayıp fotoğrafladılar, kadın dava açtı adama falan. roman gibi. cidden öyle ama. sonra gerçi adamla kadın barıştılar, kadın adamı affetti de, geri kalan 497 kadın üyenin bayaa tepkisini çekti. eğer siz de okuyacak olursanız diye, günlerinize yazık ben özet geçtim olayı.

bir de şu rejim mevzuları var tabi. birbirlerine o kadar kenetlenmiş bir şekilde rejim yapıyorlar ki o sitede. 130 kilodan 60 kiloya düşenler mi dersiniz, çikolata yediği için diğerlerinden sağlam azar işitenler mi, kendilerini streç filme sarıp temizlik yapanlar mı. tam bir curcuna. kadınlar devlet içinde devlet kurmuşlar da haberimiz yok.

aslında bu konu hakkında daha uzun konuşmak isterdim. ki her şey hakkında uzun uzuun konuşasım var, zira çok işim var ve hiç çalışasım yok ama sike sike çalışmam gerekiyor. o yüzden şimdilik benden bu kadar.

görüşmek ümidiyle, esen kalınız efendim.

son zamanlarda kafamı en çok biriyle birlikte yaşamak bir de bunu evlilik denen akitle resmileştirmek kurcalıyor. ne gerek vardı demekle, iyi ki yapmışım demek arasında gidip geliyorum. yani ne bileyim. zaten 7 yıldır birlikte olduğum, bir süredir de aynı evde yaşadığım adamla evlendim. evlenmesem de olur muydu ? ya da evlenmeseydik birbirimize bakış açımız bu şekilde mi olur ve değişirdi ? of. adı koca olunca, adamın çöpü atmayı ihmal etmesi ve bir başkasına evlilikten şikayet etmesi sizin adınıza sorun oluyor. bir de her gün akşam yemek yapma görevi evin kadınında ya. o da saçma.

bu yazıyı yazma amacım birazcık da iç dökmek esasen. ne bileyim, evlilik kurumunu sorgulamak için birazcık geç. dışarıdan da her şey çok güzel görünüyor zaten. içeriden de her şey çok güzel de. bazen bana geliyorlar ey olmayan okuyucu. yazarsam rahatlarım dedim belki.

öyle işte. bu arada benden kısacık bir not. eğer burayı okuyan ve evlenmemiş birileri varsa, ben hayatımın aşkıyla evlenmeme rağmen bunu sorguluyorum zaman zaman. o yüzden sakın ama sakın evlenmek için, geç kaldığınızı düşündüğünüz için, baskı sebebiyle vs. evlenmeyin. yazık.

okurken, prw, maksat icimde kalmasin, cuzzamli ve hatta jacki ozledim.

lan evlendirdik, ayni yastiga bas koydurduk, hala mi ozluon diyeni doverim. cunku evlendik adam aile babasi oldu. karpuz kesiyor evde. cop atiyor. bahceylen ugrasiyor. bi de kedimiz var canavar. ona durmadan bagiriyor. ben jack i ozledim. anlasilmasi zor yazilar yazan, yorumlarini bekledigim, neden yazima yorum yapmiosun diye tripler attigim jacki.

sonra tabi bengisu var. ah. yazilari.. yorumlari. muhabbeti. adam buldu manitayi, ardindan atti kapagi eskisehire, unuttu bizi.

peki ya prw ? acaba paralel evrenler birlesti de birimiz ortadan yok mu olduk diye dusunuorum bazen.

ve cuzzamli. kendisiylen istanbulda bir kareoke barda sarki soyleme planlarimiz vardi oysa. kotu zamanlarda mutluluk veren capcanli sesi. citir halleri..

diger ozlediklerime gelince..

kokosh tabi. canim. ayni sehirde olsak ve hic kopmasak da, sanirim bloglarimiz uzerinden iletisim de cok guzeldi.

bir de hala sessizce takip ettiklerim, ama bu tek tarafli ileteşememişimin biraz canimi siktigi eliza ve zet var.

bu vesileyle hepinize hellö diyorum. daha cok buralarda olmak istiyorum su siralar.

goren de bir selam etsin.

operre!

ps: blogu okurken farkettim ki 1.5 yildir 25 yasindayim hehe

yeni yıldı. yeni is. bir dolu sehir. bir dolu ucak, otobus, havalimani, otogar, otel, insan..

mutlu bir kasim ayiydi. kasimda ask gercekten de bambaskaydi bu sene.

saglik olarak sicisimdi sadece. kist, bronsit, enfeksiyon, bobrek tasi ve bunun disinda bir suru oksuruk, circir, alerji hic basimdan gitmedi.

ee anneden uzakta yasamanin bir bedeli vardi tabi.

simdi artik 2011..

degisecek bir medeni hal.

yeni bir ev.

tatli bir telas.

hala yogun bir is..

hala buralari okuyan birileri varsa, hepinize mutlu ve guzel bir yil diliyorum.

]]> http://missipisi.com/ho-ho-ho/feed/ 4 http://missipisi.com/4-the-rabbit-of-my-life/ http://missipisi.com/4-the-rabbit-of-my-life/#comments Thu, 11 Nov 2010 10:22:48 +0000 fakeangel http://missipisi.com/?p=1138 ne zittiz ve ne ayniyiz. senin minik minicik kizinin icinde guclu bir kadin

ne zittiz ve ne ayniyiz. senin minik minicik kizinin icinde guclu bir kadin

benim guclu kadinimin icinde minik minicik kiz

matruska.

is kadini, kariyer insani oldum aciip bir sekilde. zaten hep hirsliydim, hep caliskandim falan ama, iyice boku cikti. surekli seyahat, surekli is.

yaninda guzel seyler yok mu ? var tabi. aslinda surekli is de degil. haftasonlari, tatiller. hepsi cok guzel geciyor.

cok guzel bir evde yasiyorum misal. bogaz goren bir terasta. terasinda mangal yakip, raki iciyoruz. cok guzel 2 adamla yasiyorum o evde.

cok gidemesem de. cok bana ait hissediyorum o evi.

cok guzel otellerde kaliyorum sonra :) kendimi hiltonun konforuna iyice alistirdim, business katina terfi oldum. ooh hayat bana guzel bazi anlarda.

cok guzel yerler goruyorum ben. hayatta elbistana gitmicekken, 3 haftami gecirdim orada. mukemmel yemekler yedim. termik santrali gezdim. maras dondurmasina doydum. yazin 1 ayimi izmirde gecirdim sonra. vapurla gidip geldim ise. sonra jack geldi izmire. ne guzeldi her sey.

cok guzel hissediyorum kendimi su siralar okur. size fazla yansimiyor; ama cok iyiyim. cok huzurluyum misal. cok ozlem doluyum cogu zaman ama olsun. ozlemenin guzel oldugunu da ogrendim nasil olsa. .

simdiyse. bayramla birlikte farkli bir telasim var. napiyoruz ? nolur olsun diyoruz. hep beraber.

hadi iyi bayramlar :)

merhaba. ben feykencil. yeni mottom, 2 haftaya bir ayaklarim yerden kesilmezse kendimi kotu hissediyorum.

hahayt. cok havali degil mi ? tabi havali olcak bebeyim. su an 2010 yili icerisinde 35. seferimi yapmadan once, ataturk havalimanindan yaziyorum bu yaziyi sizlere. daha ne olsun ? bundan bir adim otesi, hostes olmam olurdu. o zaman da ne havali olurdu lan. dusunsenize. hostes oldugumu. tamam, fazla dusunmeyin vazcaydim.

bundan onceki 3 haftamda, sariyer-kozyatagi-sariyer seferleri yaptim bir de gun icerisinde. bugun kabus sona erdi. uzun bir sure icin -oyle olmasini yurekten diliyorum- metrobuse elveda dedim. elveda metrobus. elveda halktan insanlar. ben bundan sonraki bir ay yine ucaklarla, ozel servislerle falan seyahat edecegim. ama araniza karismak da pek keyifliydi. misal tanistigim ve uzuncayir-zincirlikuyu arasinda buyuk ask yasadigim 8 yasindaki merdo. ne tatliydin oyle. peki ya bana yer veren 45 yasin ustundeki amcalar? hakkinizi odeyemem valla.

yalniz o degil de, 10 yasindan kucuklerle 45 yasindan buyuklerin sevgilisiyim. hepsi beni cok seviyor. biliyorum, hepsinin dusuncesi, “hos hatunmus”

misal, mert’e soruyorum. mert ismimin anlamini biliyor musun ? evet diyor. birilerini sevmek. guluyorum. peki kimi seviyorsun okulda diyorum. kiz mi erkek mi diyor. kiz diyorum. lal diyor. neden diyorum. cunku her seyini benimle paylasiyor diyor. sonra da ekliyor. sisko ama lal.

peki diyorum bu sefer. ne cok peki diyorum degil mi okur. yazmaya yazmaya paslandim. kusuruma bakmayin. neyse. peki diyorum. peki peki peki. ben de sisko muyum mert ?

haayir diyor. sen buyuksun. buyuk derken boylu poslu. suna bak diyor annesi. nasil da capkin oglum. bir de diyor. guzelsin. mutlu oluyorum.

bir de bi sabah bi amca geliyor yanima 34a beklerken. sana metrobuste oturmanin sirrini verim mi ? diye soruyor. guluyorum. tutmasam kendimi kahkaha atcam. bu ne lan. metrobusle ilgili sir, gizem mi olur amca diyecegim diyemiyorum. dinliyorum diyorum ilgiyle. bak simdi diyor, 2. panoyla ibb yazisinin oldugu yerin arasini tam ortala ve yolda dur. kapinin ortasindan degil, sagindan gir. 4. sen giriyorsun. peki diyorum. yanyana oturuyoruz. nasil ? diye soruyor. tesekkur ediyor, kulakliklarimi takiyorum.

ben cok sıkıldım. beni hayat cok yordu bu 3 hafta. hic is yapmadim. ve hic is yapmamak cok kotu bir sey. boyumdan cok buyuk bir yerdeydim. kimse de bana is vermedi. otur izle dediler. izle izle nereye kadar ? 3 hafta goturebildim bir sekilde. ama daha fazla dayanabilir miydim hic bilmiyorum. yol desen, daha fazla istanbul trafigiyle beyninizi sikmek istemem ama. 3 haftada bir yasima daha girip iyice karta kactim ben.

simdi. adanaya gidiyorum. anamin kucagina. daha ucagima 1.5 saat var. taksimde icmekle havaalaninda kitap okumak arasinda kalip havaalanina gelmeye karar verdim. iyi ki de oyle yaptim.  hasreti sona erdirdim. simdi ne de sevineceksiniz oyle bir siteyi kontrol edip bu yaziyi gorunce. sevinmeseniz bile sevinmis gibi yapsaniza lan. nolur. mutlu olmaya ihtiyacim var. nutellaya ihtiyacim var. zira yine pms’in pencesindeyim.

oyle iste.

bu manzaraya 4 dakika olan bir ev bulduk dun.. o kadar cok istiyorum ki evi. kardesim gelsin ve gorsun ve ok! desin ve sonra hemen tasinalim. dunden beri aklimda ayni ev var. dunden beri ayni hayalleri kuruyorum. ev tasimak da zor is lan diye dusunsem bile, nasil olsa yakinda bir yer oldugu icin, icimden bir an once tasinmak geciyor.

hem kocaman bir mutfagi var. kocaman gercekten de. ve bahcesi var evin. bahceli ev. denize yakin. her yere yakin. nasil da mutluyum.

zaten dun’un 23 nisan olmasi sebebiyle, huzunle karisik mutluluklar yasadim. gecen sene 23 nisanda bahsetmistim zaten. benim icin 23 nisan anne ve dondurma demekti. dun ilk kez annemden ayri bir 23 nisan gecirdim. sabah uyandim ve agladim. uyandim ve hep senin istedigin sarkilari dinliyoruz diye cirladigim jack beye zorla su sarkiyi actirdim ve bildiin 5 dakka falan aglayip anneme mesaj atip onu da aglattim.

hayatimda ilk kez buyumus hissettim.. 25 yasinda, kocaman bir kadin olarak 23 nisanda agladim ve buyumus hissettim. azcik ironik ama olsun.

bir de bugun de cok mutluyum cunku dun cumartesi gibiydi bugun de pazar gibi geliyor ama bugun cumartesi hiho :)

oyle iste.

bir hafta suresince bu manzaraya uyanip da calisip duran feykencil kisisinden, bir delilik aninda gunun sozu gelsin.

isimi seviyorum!!