sadece 2 gun. olsun. babanin tuttugu baliklar. annenin yaprak sarmasi. raki. deniz. temiz ve sicak bir hava. dunyanin en guzel denizi -ki gecen haftaki kilyos maceramdan sonra bundan iice emin oldum-. guzeller guzeli bir abla. artik abi olmus bir eniste. birlikte yasasan da hep yaninda olsun istedigin kardes. cok az eksikle gecti bu hafta sonu.. bitmesin istedim ama iste yine havaalaninda rotar yapan ucak sancisi cekiyorum. gece 2 dolaylarinda evde olacagim ve 0630da tekrar uyanacagim. topuklu ayakkabilarimla takim elbisemi giyip yine ise gidecegim. superman gibi bir seyim ise giderken. supermen gibi derken, kostum baabinda. aksamlari isten cikip metroya bindigimde, uzerimdeki ceketi cikarip belime takip alpay yavsakligina burunmek istiyorum ama bunun icin once saclarimin beyazlamasinin gerektigini dusunup vazgeciyorum sonra.

bugun tekrar ossye girmek istedim. hayir yanlis anlamayin. universiteyi bitireli bile bunca zaman olmusken pisman olup bu yasimda girecek kadar delirmedim henuz. istedigim aslinda 17 yasima donmekti. elimden gelse, 14e donecegim ama mantikli bir insanim. ondan 17 yeter dedim. 17 de uyar bana. daha onyediyonyediyongidiyongidiyon diye salak salak sarki soylemek istedim misal. ossye girmis cikmis ve rahatlamis bir sekilde toplayip esyalarimi anamlan yazliga gitmek istedim.

diceksiniz ki ne nankorsun. zaten yazlikta degil miydin ? evet diyecegim ama 2 gun dedigin nedir ki canlar ? ben yine 3 ay yaz tatili istiyom lan. hatta bi daha universite okusam, cok super caliskan bir ogrenci olup hic yaz okuluna da kalmazdim. ne salakmisim. neyse. gecmis zaman iste.. neyse. ne diyordum. 17 evet. daha salak. daha bilincsiz. daha az sorumlulukla.

of. buyumek cok boktan. calismak da oyle. superman kiligina girip kosa kosa ise gitmek de. aaah. yaz geldi lan. yaz geldi ve benim calisip da 1 hafta tatile deli gibi sevindigim 2. yazim bu yaz. ne ara bu kadar buyudum ve esek kadar oldum acaba ? yillar neden bu kadar cabuk geciyor. ve neden her istedigi olmuyor insanin acaba. cok merak ediyom.

hayat adil degil. bunu universitede neye isyan ettigimi bilmeden isyan ederken de biliyordum evet ama bu siralar iliklerime kadar hissediyorum. degil iste. 2 sey bir arada olmuyor. 2 sey bile. yani misal haftasonu adanaya gelip de pazartesi ise dinlenmis olarak ise gitmek gibi bir sansim bile yok. neden ? cunku eve varis saatim en erken 0230 olacak. karadenizde yasayinca. oyle oluyor.

neyse. neyse diyorum kendime. guzel bir haftasonum vardi. guzel bir haftasonu gecirdim. hatta superdi. ve deger. bir gece azcik uyuyim nolcek ?

bir sey olmayacak tabi. sadece uzuunca bir sure daha bir seyleri secip digerlerini erteleyecegim. ve belki de boyle daha cok zevkli olacak sectiklerim. ertelediklerim de oyle.

oyle iste..

annemi deli gibi ozluyorum. anneden uzak yasamak, utu yapmak, yemek yapmak, ev toplamak, aksamlari yalniz oturmak ne boktanmis. zerre alisamadim yalniz yasamaya.

6 haziranda sinavim var bir de. deliler gibi ileri bankacilik muhasebesi, mali analiz, kredi degerlendirmesi, bankacilik kanunu, dis ticaret, turev urunler, risk yonetimi falan calismam lazim.

is arkadaslarim disinda kimseyi gormuyorum. hayatim surekli birilerini ihmal etmekle geciyor. ama yetisemedigim bir tempo var. zor geliyor her sey.

oyle iste. bir sekilde icimi dokmek istedim. burasi uygun gibi geldi. hissettiklerim cok daha fazla aslinda. aslinda en birincil problemim bobrek tasim. ama yine de bok gibi oldugum bir donemdeyim. pmsle zerre alakasi yok ustelik. :)

]]> http://missipisi.com/like-a-stone/feed/ 10 http://missipisi.com/fly-me-to-the-moon/ http://missipisi.com/fly-me-to-the-moon/#comments Fri, 07 May 2010 19:38:06 +0000 fakeangel http://missipisi.com/?p=1123

merhaba. ben feykencil. yeni mottom, 2 haftaya bir ayaklarim yerden kesilmezse kendimi kotu hissediyorum.

hahayt. cok havali degil mi ? tabi havali olcak bebeyim. su an 2010 yili icerisinde 35. seferimi yapmadan once, ataturk havalimanindan yaziyorum bu yaziyi sizlere. daha ne olsun ? bundan bir adim otesi, hostes olmam olurdu. o zaman da ne havali olurdu lan. dusunsenize. hostes oldugumu. tamam, fazla dusunmeyin vazcaydim.

bundan onceki 3 haftamda, sariyer-kozyatagi-sariyer seferleri yaptim bir de gun icerisinde. bugun kabus sona erdi. uzun bir sure icin -oyle olmasini yurekten diliyorum- metrobuse elveda dedim. elveda metrobus. elveda halktan insanlar. ben bundan sonraki bir ay yine ucaklarla, ozel servislerle falan seyahat edecegim. ama araniza karismak da pek keyifliydi. misal tanistigim ve uzuncayir-zincirlikuyu arasinda buyuk ask yasadigim 8 yasindaki merdo. ne tatliydin oyle. peki ya bana yer veren 45 yasin ustundeki amcalar? hakkinizi odeyemem valla.

yalniz o degil de, 10 yasindan kucuklerle 45 yasindan buyuklerin sevgilisiyim. hepsi beni cok seviyor. biliyorum, hepsinin dusuncesi, “hos hatunmus”

misal, mert’e soruyorum. mert ismimin anlamini biliyor musun ? evet diyor. birilerini sevmek. guluyorum. peki kimi seviyorsun okulda diyorum. kiz mi erkek mi diyor. kiz diyorum. lal diyor. neden diyorum. cunku her seyini benimle paylasiyor diyor. sonra da ekliyor. sisko ama lal.

peki diyorum bu sefer. ne cok peki diyorum degil mi okur. yazmaya yazmaya paslandim. kusuruma bakmayin. neyse. peki diyorum. peki peki peki. ben de sisko muyum mert ?

haayir diyor. sen buyuksun. buyuk derken boylu poslu. suna bak diyor annesi. nasil da capkin oglum. bir de diyor. guzelsin. mutlu oluyorum.

bir de bi sabah bi amca geliyor yanima 34a beklerken. sana metrobuste oturmanin sirrini verim mi ? diye soruyor. guluyorum. tutmasam kendimi kahkaha atcam. bu ne lan. metrobusle ilgili sir, gizem mi olur amca diyecegim diyemiyorum. dinliyorum diyorum ilgiyle. bak simdi diyor, 2. panoyla ibb yazisinin oldugu yerin arasini tam ortala ve yolda dur. kapinin ortasindan degil, sagindan gir. 4. sen giriyorsun. peki diyorum. yanyana oturuyoruz. nasil ? diye soruyor. tesekkur ediyor, kulakliklarimi takiyorum.

ben cok sıkıldım. beni hayat cok yordu bu 3 hafta. hic is yapmadim. ve hic is yapmamak cok kotu bir sey. boyumdan cok buyuk bir yerdeydim. kimse de bana is vermedi. otur izle dediler. izle izle nereye kadar ? 3 hafta goturebildim bir sekilde. ama daha fazla dayanabilir miydim hic bilmiyorum. yol desen, daha fazla istanbul trafigiyle beyninizi sikmek istemem ama. 3 haftada bir yasima daha girip iyice karta kactim ben.

simdi. adanaya gidiyorum. anamin kucagina. daha ucagima 1.5 saat var. taksimde icmekle havaalaninda kitap okumak arasinda kalip havaalanina gelmeye karar verdim. iyi ki de oyle yaptim.  hasreti sona erdirdim. simdi ne de sevineceksiniz oyle bir siteyi kontrol edip bu yaziyi gorunce. sevinmeseniz bile sevinmis gibi yapsaniza lan. nolur. mutlu olmaya ihtiyacim var. nutellaya ihtiyacim var. zira yine pms’in pencesindeyim.

oyle iste.

bu manzaraya 4 dakika olan bir ev bulduk dun.. o kadar cok istiyorum ki evi. kardesim gelsin ve gorsun ve ok! desin ve sonra hemen tasinalim. dunden beri aklimda ayni ev var. dunden beri ayni hayalleri kuruyorum. ev tasimak da zor is lan diye dusunsem bile, nasil olsa yakinda bir yer oldugu icin, icimden bir an once tasinmak geciyor.

hem kocaman bir mutfagi var. kocaman gercekten de. ve bahcesi var evin. bahceli ev. denize yakin. her yere yakin. nasil da mutluyum.

zaten dun’un 23 nisan olmasi sebebiyle, huzunle karisik mutluluklar yasadim. gecen sene 23 nisanda bahsetmistim zaten. benim icin 23 nisan anne ve dondurma demekti. dun ilk kez annemden ayri bir 23 nisan gecirdim. sabah uyandim ve agladim. uyandim ve hep senin istedigin sarkilari dinliyoruz diye cirladigim jack beye zorla su sarkiyi actirdim ve bildiin 5 dakka falan aglayip anneme mesaj atip onu da aglattim.

hayatimda ilk kez buyumus hissettim.. 25 yasinda, kocaman bir kadin olarak 23 nisanda agladim ve buyumus hissettim. azcik ironik ama olsun.

bir de bugun de cok mutluyum cunku dun cumartesi gibiydi bugun de pazar gibi geliyor ama bugun cumartesi hiho :)

oyle iste.

iyiye giden hicbir sey yok. iyiye giden tek sey finans sektorunun orta yerindeki despot mufettis  kisiligim, ustume yakisan takim elbiselerim o kadar.

iyiye giden hicbir sey yok. bombos kalbim. bombos zihnim. bombos ve duygularimi, huzunlerimi ve butun cocukca sevinclerimi silip atmisim uzaklara. belki de bogazin derinlerinde sariyer kiyilarinda bilmiyorum.

anason kokuyor saclarim. gozlerimde yatiya kalan kanli damarlar. elim annemin ellerinin arasinda. dunyanin en guvenli yerindeyim simdi. gogsune yaslamisim babamin basimi. yikilsa da tum kaleler, burasi ayakta kalacak biliyorum.

insan 25 yasina gelince, daha gercek geliyor olum. bir hayal olmaktan cikiyor, uzaktan gordugu bir adam gibi geliyor. hayal meyal ama gercek oldugunun daha cok farkindayim simdi..

sessizligi, bicak gibi bir siir kesiyor. babam ismimi anlatiyor. annem bir siir okuyor.

bense.. zaman dursun istiyorum. burada boyle kalayim.

yarilanmis raki kadehleri. annemin eli elimde. siginmisiz yikilmayacak tek kaleye..

bir oğlum olacak adı temmuz
uykusuz
korkusuz
beter mi beter
ben beynimi satarak yaşıyorum
o benden proleter

bir oğlum olacak adı temmuz
karataşın göbeğinde aşk
karataşın göbeğinde barış
karataş çatladı çatlayacak
bende bitmeyen kavga
onda yeniden başlayacak..

kasvetli bir gunde, kasvetli bir ise giden yalniz bir kadin gibiymisim gibi geliyor -ki zaten oyle degil miyim-. mutlu hissediyorum. anormalligim de burada basliyor. sisli, kasvetli ve yalniz hissettigim bir anda ayni zamanda mutlu da hissettigimi fark ediyorum.

sonra bunun nedeni anlasiliyor. kulagimdaki melodi!

we’ll always be together
however far it seems 
we’ll always be together
together in electric dreams

bir hafta suresince bu manzaraya uyanip da calisip duran feykencil kisisinden, bir delilik aninda gunun sozu gelsin.

isimi seviyorum!!