reality used to be a friend of mine..

kim konusmus: fakeangel

reality

ruyamda, kocaman bir ev. kapkaranlik ama. evin icinde bir suru kedi ve bir suru fare. gorevim, kedilerle fareleri yakalayip oldurmek. nasil isyanlardayim. bari diyorum kediler fareleri yakalayip oldursun, ben sadece kedileri oldurim. yok diyorlar. benle konusan ve bana emir veren seslerin kaynagini goremiyorum. gozlerimin gorebildigi tek sey kediler ve fareler. cok boktandi. tam anlamiyla hastalik habercisi bir ruyaydi. bok gibi ve hasta olmus bir sekilde uyandim zaten. agzimin icinde yaralarla.

dun, lomo makinalarimdan birini, aldigim fiyattan daha pahali bir fiyata sattim. aslinda gittigidiyordan satisa koymustum kendisini ama bir kac gun once ayni sehirden biri makinayi mutlaka almak istedigine, eger benim icin mumkunse elden alabilecegine dair bir msg atti. ok. dedim. verdigi fiyat da dedigim gibi cok iiydi.

yine dun, bir arkadasim. makinayi alacak kisiye bir lakap takti. gizemli yabanci.. butun gun bik bik bik beynimi yedi ustune. bence kesin cok hos birisi cikcak. ooh bole fotografa falan da merakli. gor bak bence kesin bole iyi anlascaksiniz, aranizda bir elektriklenme olcak. ben aksam seni arayip detaylari ogrencem.

yemin ederim, gunun sonunda, bulusma vakti yaklasirken, o heyecan benim de icimdeydi. kim lan acaba ? nasil biri falan die dusunuyordum.

sonra eve gittim ve gizemli yabancidan msg gelmis mi die gittigidiyoru actim. gelmisti. telefon numarasini vermisti. bir de isim. minay?!

kiz ismi lan minay dedim kendi kendime. ama dur dedim. bir arayim bakim. aradim. bir kiz acti. ben dedim gitti gidiyorda mesajlastiginiz kisiyim, makina icin. aa dedi evet. dedim bulusmamizi bi konfirm etcektim ben. geliosunuz di mi ? evet dedi. tuh dedim.

arkadasima telefon actim. butun gun beynimi sikmis olanina. evren dedim, bugun benimle oyun oynuyor gozde. nooldü dedi. gizemli yabanci dedim. hatun cikti. ee dedi gitcek misin yine de. salak misin tabi gitcem dedim. ben makina satcam sonucta. neyse dedi, belki diger makinani baska bir gizemli yabanci alir. git isine dedim.

hakan gunday’in yazdiklarini okudugum donemlerde ciddi anlamda kotu bir psikoloji icerisine giriyorum. pazar gununden beri de oyleyim ben. bir yandan kitap bitmesin diye az az okuyorum ama yine de bitmeye daha yakinim su an. cunku dayanamiyor ve okuyorum. bir yandan da okudukca bok gibi hissediyorum.

bir tek, cdlerin arasindan gozumu kapatip bir taneyi rast gele sectigim zaman, elime gelen “famale vocals” cd’si yuzumu guldurdu sanirim dun ve bugun.