mutluyum lan. bildigin mutlu. bir sebebi de yok ustelik. acim. oglen yemek yemedim. sabah kahvalti da yapmadim. uykusuzum. sabah cok erken kalktim. bunun da bir sebebi yoktu.

guzel giyindim. genel mudur yardimcimiz, arabaya yururken beni suzdu gulumseyerek. binince, cok siksin bugun dedi. daha mutlu oldum. bir enerji var icimde. 2 bardak damla sakizli turk kahvesi ictim. belki de ondan. bilemiyorum. bunun da bir sebebi yoktu belki. ama ben bahane aramak istiyorum su an.

masam hala daginik oysa. 2 haftalik denetimde nasil da savas alanina donmus kendisi. ve bu beni huzursuz ediyordu normalde. dun huzursuzdum mesela. “off zimba nerde, bu cay kasiginin burada isi ne ? bu krem peynir kesin bozulcak. bu faturalari kaybetcem aazima siccaklar.” seklinde serzenislerde bulunuyordum.

ayagimda dunyanin en rahatsiz ayakkabilari siralamasinda ilk 50yi zorlayacak turden bir ayakkabi var. ne bok yemeye su fabrikaya gelirken topuklu ayakkabi giyiorsam. parmaklarim aciyo lan bildigin. ama umrumda bile degil. cidden.

dolar, 1.50lerden 1.44 seviyesine dustu. ay basinda, yukselir lan dolar kesin diyerekten (ne bicim finansciysam) maasimin yarisini bozdurdum. yarisi duruo. hala bekliyorum, dolar yukselsin diye. isin guzel tarafi, ayin 20si ve hala maasimin yarisi var. isin kotu yani, teknik olarak maasimin yarisina sahip olsam da, inadim yuzunden pratikte 5 parasizim. bildigin 5 parasiz lan. kassam cuzdanimdan 2-3 lira cikar ama otesi yok. ve dogru tahmin ettiniz, bu bile zerre umrumda diil.

aaah. cok mutluyum lan. mutludan da ote, stabil olcak gibi duran, bir iyilik ve huzur hali var uzerimde.

gecmesin. ve gitmesin.

lutfen!