smoking kills..
kim konusmus: missipisi
bir suredir ictigim sigaralardan hic keyif almiyorum.. sadece bir aliskanliktan oturu elim paketime gidiyor.. sigarayi yavasca paketindeki uykusundan uyandirip, gazi bitmek uzere olan cakmagimla 2. ya da 3. denemeden sonra yakiyorum.. dudaklarimla ilk bulusmasindan sonraki saniyede bogazim yaniyor.. gozlerimi kapatiyorum aniden, kaslarim catiliyor.. disaridan cok komik ve kotu gozuktugumden de cok eminim.. gozlerimi acabilecek olsam, kendimi aynada seyretmek isterdim ama bu bana imkansiz geliyor o an ve hemen dumani geri kusup dudaklarim vasitasiyla ozgur birakiyor, etrafimdakileri de zehirliyorum.. sonrasindaysa ya terk ediyorum sigarami uzerinde kalbi gogsunde olan bir kadinla cukunde olan bir erkegin resmi olan kultablamda, kullerinden yol oluyor.. ya da yarisinda ben sonduruyorum daha fazla dayanamayip..
ama buna ragmen.. her seferinde, elim, benden bagimsiz olarak.. o aptal, kirmizi pakete gidiveriyor.. yemek yiyorum. hemen aklima geliyor. “nerede biraktim acaba?” dusuncesiyle paketimi ariyorum sagda solda.. kocaman cantalarimin icerisinde histerik bir sekilde onu ararken buluyorum kendimi.. ya da arabaya her binisimde, gaza basmadan once su asamalardan geciyorum. kontagi cevir, emniyet kemerini tak, cantadan gozlugunu cikar, gozlugunu tak, sigarani cikar, “lanet olasi cakmak da nerede?” hih, sigarani yak, muzigin sesini ac, vites degistir, ve gaza bas..
ne zaman otobuse binsem, 10 dk bile gecirmis olsam o otobuste, inmeden hemen once, paketimi buluyor, icinden bir sigara cikariyor, cakmagimi da elime aliyor ve ondan sonra sesleniyorum. “musait bir yerde inebilir miyim?” ve ilk adimlarim, hem yola dikkat etmek hem de sigarami yakmaya calismakla geciyor.. tanrim, yeni bir cakmak almam lazim..
bir seye bu kadar bagimli olmak da, en az sigaranin bogazimi yaktigi kadar canimi yakiyor benim.. bu durumdan kurtulmak istiyorum.. gecmis deneyimlerimden ogrendiklerimse daha fazla bunaltici.. biliyorum.. zor gelecek.. yine bir kriz esnasinda “yeter” diyecegim.. “sikerim boyle askin izdirabini!” ve evde kolayca erisebildigim paketlerden birinden bir sigara alip.. yine bulusturacagim dudaklarimla.. eski bir dost gibi gelecek.. basim donecek biraz.. gulecegim.. “hehe, kafam iyi oldu lan” diyecegim kendi kendime.. disardan bakilsa bana, deli gibi gozukecegim ama muhtemelen yalniz basimda olacagim.. gunahimi islerken kendimle kalmayi tercih edecegim.. oysa. o kadar cok istiyorum ki.. sokup atmayi kendimden sigarayi.. ne zaman, neden basladigimi hic bilmedigim bu aptal seyi geride birakmak istiyorum.. hafizami bile sildirebilirim hatta..
bir bagimliliktan kurtulmanin yolunun onun yerine baska bir sey koymak oldugunu savunur kimileri.. bense, bilmiyorum.. yerine ne koyarim.. nasil vazgecebilirim..
ustelik.. sigaradan nefret ettigim kadar, kendimden de nefret ediyorum!!
ama, bu yazi biterken.. yine elim o aptal kirmizi pakete gidiyor.. sigarayi yavasca paketindeki uykusundan uyandirip, gazi bitmek uzere olan cakmagimla 2. ya da 3. denemeden sonra yakiyorum..
ne demisler?
“gel bırakalım, pazar günü son olsun” demek istiyorum ama olmayacak duaya amin demek gibi bişey bu sanırım. askere gidiim gelim bırakıyorum, ona göre.
canım benim,
sigaradan kopma noktasına gelmişken kop gitsin. ben bile kendime söz verdim, ramazan’dan itibaren çıkacaksın hayatımdan, dedim.
ne zaman bırakacak olsam kutu kutu falım sakızı alıyorum. kocaman balonlar yapıyorum. iyi geliyo. sonra kafam bişeye bozuluyo, doğru sigaraya:((
alışkanlıklar sandığımız kadar etkili midir hayatımızda? olmadıklarını gösterelim hadi:)
cuzzamlim.. evet. iradeli olmak, kocaman kocaman balonlar yapmak ve kurtulmak gerekli bence de.. :)
ve jack bey.. git gel sen. soz ben de birakcam.. yoklugunda zaten uzuntuden kilo vermek, eriyip gitmek gibi planlarim var :p dondugunde de sen sigarayi birakiriz hem geri kilo alsam da sorun olmaz :)))
yani bir sigara bağımlılığı bu kadar net ifade edilebilir “fake”angel. saçmalık ama ne yapacaksın yemekten sonra o nikotinin damarlarına karışması yok mu, parmak uçlarının karıncalanması. “kafam iyi oldu lan” da saklı bu meretin sırrı. ama sonra ikinci üçüncü hep alışkanlık. hiç bişey hissettirmiyo ve boğazda balgam yapmaktan başka da bi boka yaramıyo:)
ama sigara en güzel sinirliyken ve öfkeliyken iyi geliyor. sırf bu yüzden şu sıralar bırakmayı düşünmüyor. iki günde bir de koşuya çıkıyorum geceleri. ilerde bırakacam tabi. en fazla insanları rahatsız ediyor olmak canımı sıkıyor ayrıca.
Sigarayı bırakmak isteyen insan yarın, şu günden sonra yok bu olduktan sonra dediği müddetçe bu işi başaramaz.
Sigaradan kurtulmak isteyen iradeli insan bundan kurtulur ki Fake, sen iradenin önde gidenisin kendine haksızlık ediyorsun.
Bu yorumu okurken sigarayı bırakmanı diliyorum, ebediyen.
Çünkü sağlığından ve güzelliğinden çok şey götürüyor..
NOT: Sanıldığı kadar zor bir iş değil.
masalci bey.. birakip kurtulmak gercekten de en iyisi sanirim..
ve kokosh.. kokoshum.. bi tanem.. biraktin tabi sen.. oradan ooole konusmasi kolay :))) yillar da gecti uzerinden..
sigara dumanı benim de gözümü yakıyor baen, ögrenemmedim kacırmamayı. Bu paketten sonra, bu yaz, bu kıs, okul baslayınca diyip duruyorum. Slimin en hafifini ictigimden ve bazı aksamlar da aklıma bile gelmediginden bos ver gitsin diyorum kendime ama sen öyle anlatmıssın ki icmek istedim simdi
gozleri yakmasi da birsey mi raspberrypie.. benim gozlerimin sigara dumanina alerjisi bile var :p ama bak senin yorumunu gorunce ben de yaktim bir tane :p
ya uefa kupası finali oynayacak galatasray, o zamanlar lise 3 e gidiyorum, o zaman sen de yoksun fakeangel:):), arkadaşlar iki kasa bira almışlar maç başlamadan önce, ulan dedim bu ne hal neyi kutluyoruz_? dediler ki galatasaray yenerse galibiyeti kutlayacaz, yenilirse mağlubiyeti teselli edecez onlarla.
o zaman haaa dedim bu bilgelik karşısında. ürperdim…
şimdi ne lahan turşusu diyeceksin. efenim ben sigarayı iki zamanda çok severim. bir sevinçliyken, iki mutsuzken. diğer zamanlar dediğin gibi alışkanlık. sevmeden içiyosun.
ya diceksin abi nedir bu?
valla bilmiyorum fake.:):) yazasım geldi:)
yazdiginiz yorumdan aramizdaki yas farkini hesaplayiverdim hemen masalci bey :p
benimse artik gercekten sevdigim tek sigara sabah ilk uyandigimda ictigim.. sonrasi hepten aliskanlik..
uzun uzun yıllar önce çok uzak bir ülkede bir bilge yaşarmış, bu bilgeye birgün bir adam gelmiş ve tütün hakkında bildiklerini anlatmasını istemiş. Bilgede başlamış anlatmaya. Ah demiş adam keşke sormasaydım, ben nasıl içerim bundan sonra tütünü…
Bilge bilgece konuşmalarını bitirdikten sonra adama bakmış ve demişki; yakta içelim şu zındığı =)
acilen bırakmak lazım, tatilden döneyim bırakacağım, yarın sabah bırakacağım, spora başlayayım bırakacağım, hep bırakıp hiç başlamayacağım, bıdı bıdı bıdı :) işyerinde sigarayı yasaklayan zihniyete karşıyım, dışarı çıkıp bir sigara yakayım bari.
did the smoking kill you?
aah ne güzel zamanlama bu..nasıl bir aynaya bakma hali yaşatıyor. kendimi bölüştüğüm sigaraya her seferinde aynı tutkun ağlamaklı vedayı yapıyorum. bu sefer oluyor derken “bir yangının külünü yeniden” yakan o tuhaf yol arkadaşım gözlerini gözlerime dikiveriyor. ama bu sefer sanırım oluyor.bir vedayı yerli yerinde yaşamayı öğreniyorum
eee, hadi dön artık :(((