en son grip oldugum zaman lise sondaydim. ki bu 7.5 yil oncesine denk geliyor. bugune kadar, bebekken oldugumuz iste kizamikmis, kaba kulakmis, su cicegiymis tarzi hastaliklar disinda, hic hasta olup yattigimi falan bilmem. bir tek ilk bobrek tasi dusurduum zaman, 2 gun falan kipirdayamamistim. o kadar.

dislerimde hic curuk yoktur. hic de sorun cikmaz. en son dis doktoruna gittiim zaman, sut dislerimin yerini normal dislerimin alcagi zamandir. onda da doktorun disimi cekmisligi vardir. dis doktoru bir kuzenim var. arada agzimi actirir, bakar, iisin der kapattirir. o kadar.

doktorlardan da, hastanelerden de, ilaclardan da nefret ederim. ilaclarla aramdaki tek iliski buscopanladir. onunla da seviyeli bir iliskim vardir. baska da ilac icmem.

butun bunlar, bende super otesi bir ozguven yaratmistir ayrica icten ice. saglik anlaminda en yogun duygum kesinlikle “bana bir sey olmaz” dir. insanlarin hastaneye ya da doktora gitmem gerektigini soyledikleri anda cevabim hazirdir: gecer ya.

eger allah varsa, sopasi kesin yok. bunu anladim.

15 gundur hayatimin en kabus dolu gunlerini yasiyorum.

tek guzel yani, vampire benziyor olmam artik. vucudumda -neredeyse- hic kan olmadigi, aciip solgun otesiyim. onun disinda her sey cok boktan.

nutellaya en cok ihtiyacim olan su gunlerde, karbonhidrat tuketmem yasak ve ben bu sekilde yasamaktansa olmeyi tercih edebilirim yani su an icin kararsizim ama bilemiyorum ilerleyen zamanlarda nolur.

yarin, hayatimin donum noktasi olabilir misal. ama bunun icin kalkmaya. 300 km. gitmeye enerjim var mi bilemiyorum.. -hos bu tansiyonla *75-43* bakkala bile gidemeyebilirim o ayri.-

aaah. neyse.. nefret ediyorum hasta olmaktan. nefret ediyorum bu durumu dile getirmekten. nefret ediyorum onumdeki 1 ay boyunca hastaneye gidip bi dolu test falan yaptircak olmaktan.

karbonhidratla birlikte, jack beyi de yasakladim kendi kendime. zira kendisi fazla tatli. evet igrenc esprileri olmek uzereyken de yapabiliyorum ama napim cok tatli ahah.

su an hala “bak ben kotuyken gorusmeyelim bence, iyilesim ole goruselim” temali naz ve kaprisimi yapiyorum. ikna olursa gote gelcem sanirsam. zira sagolsun doktora gitmemde bayilcak gibi olmamdan sonraki en buyuk katki kendisine ait (valla lan gecen hafta o kadar kotu olmasaydim da gitcektim doktora) sora cilgin istanbul gecelerine akma girisimimi engellemeye ve otur evinde yat dinlen diyerek beni gaza getirmeye calisan da kendisiydi -basarisiz oldu ama olsun. cabasini takdir ediyoruz biz ailecek- ve tabi her seyden once destegini hic esirgemedi -ben bu satirlari yazarken benden artik bikmis olsa da- sagolsun. ahah bu paragrafa azcik daha devam edersem almanyadaki amcamgile selam gondercem, konu oraya vario cidden. o yuzden bugunluk benden bu kadar diyip, oyle iste diye devam edip bir de sacma bir msn logunu jack beyi gicik etmek adina kayit altina alip, son veriyorum.

jack:

yarın bişeyin kalmıcak

şimdi cıkıorum

fake:

ahah dayanamadin cikiosun di mi

jack:

salak

aptal

mehhh

fake:

ya nie cikiosun gerizekali

biktin benden

jack:

bıkmadım

fake:

bik bik bik beynimi siktin

be kadin

jack:

löl

fake:

yeter

gidiyorum

diyorsun

git tabi

sen de haklisin

git sevgili jack

kendini cok sevdirmeden

git ve kendini o guzel oyunlarindan birinin kollarina at

psp oynarken ben geleyim aklina

beni dusun. o psp’yi aldiimiz gunu

tatli lan aslinda de. uzul sonra

geri gel msne

ama ben oflayn olim

pisman ol

hih.