bir insani tanimak icin tam anlamiyla. kac yil gerekir ? ben bugun, 4 yilin yeterli olmadigini fark ettim. her gun yeni seyler ogrendigimi. bir soru geldi. durdum oyle. verebilecek cevabim yok gibiydi. cok sey hissediyordum ama. soylediklerim hep yarim kaldi.

vitrindeki manken:

bu arada seninle fotograf çekilmekten baska daha fazla zaman ayırmamız gerektiğini düşünüyorum.

kendi iç dünyamda son zamanlarda sana kafa yormaya başladım.

neden mi ?

örneğin fotograflarda jack i içeren fotografn olması.

ona ithaf ettiğin laflar.

onunla gezip dolaşıp pamuklu şeker alabiliyor olman. bişiyler paylaşabiliyor olman.

onu başka karılara açabilmen.

tuhaf ve ilgi çekici.

bende sırlarını öğrenmke isiyorum.

fake:

degisik biraz evet.

yani disaridan bakilinca nasil gozukuyor bilmiyorum ama

benim hissettigim cok kocaman bir sevgi var. kendimden cok bagimsiz bir sevgi bu

insan olarak cok seviyorum onu. baska tum duygulardan arinmis olarak. sanirim birini boyle sevdigin zaman boyle oluyorsun

yani kendi egolarina alet etmeden onu anlayabiliyor ve mutlu olmasini istiyorsun

vitrindeki manken:

tuhaf değil mi.

yani

dısardan bakınca tuhaf görünüyor.

tuhaftan kastım

asla kötü bi anlama cıkmıyor.

değişik hatta hosumaada giden bişeyi var.

öyle sevebilmek her zaman istediğim öyle kalmak istdiğim bi yanım var.

fake:

ben jackle sunu ogrenmistim misal. bir insanin gercekten sevgilin olabilmesi icin once o insanin gercekten arkadasin olmasi lazim

bugun. once king oynadik. sonra davul ve perkusyon caldik birlikte. ben fotograf cektim. yavas yavas isiniyor fotograf cekmeme. cok zorluyorum ve karsiligini almaya basladim. bugun bir kac fotografina o da oha dedi. 4 yildir hayatimda olan bir insan var ve 4 yildir makine elimde. hep kandiriyorum. 1 fotografini cekim miii ? diye sirin olmaya calisiyorum. okeyi alinca, basiyorum deklansore. durdurabilene askolsun. nikon’un sesi yatistiriyor bence onu. yine de, bir sure sonra sikiliyor.

vitrindeki manken:

hım.

yanlıs anlama irdelemek için sormadım ha .

yani tuhafıma gitti böyle herşey.

benim takıldıgım şey zaten  ahmet ayşe fatma değil.

jackle böyle kalabilmen .

beni aydınlat

fake:

biliyorum bebeyim. ben zaten sadece aciklamak icin anlatiorum

jack ozunde cok tepkisiz bir insan. bilmiyorum sen hic tanidin mi oyle birini ama. oyun hamuru gibi. sen hangi sekli verirsen o sekli almaya hazir.

kirilmadigi ve kotu hissetmedigi surece de kendini geri cekmiyor. bir de cekemedi de kirilsa bile. cunku 4 yilimiz birlikte gecti. biz de karsi koymak yerine, bir seylerin bittigini bilsek bile, mutlu hissediyoruz madem birlikte olmaktan, o zaman birlikte olalim, yine yakin olalim dedik.

bugun aksam. daha once hic yapmadigimiz bir seyi yapip, bir 22 kasim aksaminda yemege gittik. yemek dedigim kebap tabi ki. buradaki favori mekanimiz. dunyada her yol parise cikarken, adanada her yol eyvana cikiyor bizim icin. masaya serdikleri kagittan bir parca koparip, garsondan kalemini istiyor ve yaziyoruz. en guzel ve en kotu 4 an.

jack in favori 4lusu su sekilde oluyor:

1- s.ler

2- asker – ankara

3- yazlik – with friends

4- 12 gun ankara

en kotu 4 an da soyle siralaniyor:

1- tuvalete kilitleme

2- sarhosken ayrilik

3- askerden sonraki ilk hafta

4- ayrilik + olimpos.

yemegini benden once bitiriyor. cunku ben bir yandan yazi yaziyorum. yoksa feci kapisirdik. acik ayranin tadinin kapaliya ne kadar benzedigi uzerine tartisiyoruz. ben yine her zamanki gibi bir yandan diger masalari dinliyorum. ilgimi ceken bir sey var mi diye. yok. bu aksam is cikmayacak bana. fark ediyorum. kebabi bitmis ama tadi damaginda kalmis. o anda agzini aciyor “cok guzeldi ya.” yiyecek hemen her seyi benden cok seviyor.  pamuklu sekeri benden daha tatli buluyor. kebapla kendimi kiyaslamaya olesiye korkuyorum. 4 yil gecti hala soramadim dusunun. kebap mi ben mi ? diye. ustelik kebap dirdir etmiyor. her acidan benden ustun.

benim favori 4lum su sekilde oluyor:

1- okuldaki ilk opusmemiz

2- s.lerde birlikte ilk uyku

3- olimposa ilk yolculuk

4- yazlikta sahil + gece

en kotu 4 an da soyle siralaniyor:

1- olimpostaki telefon konusmamiz

2- “sana artik asik degilim”

3- sacimi cektigi zaman

4- birce

sabah 9dan beri birlikteyiz. 10 saat olmus. ne kadar da stresliydim. ne diyordu. stresin seni ele gecirmesine izin veriyorsun. direnmiyorsun. evet. oyleydim. yogun trafikte en sevdigim aktivite olan, kufur gelistirmeyi gerceklestiriyordum. ben kufrettikce, o guluyordu. bilmiyordu ki, o guldukce, ben sakinlesiyordum. hep boyle olmustu. ve aksam. onu eve birakirken. stres tamamen terk etmisti beni. bacaklarim buz gibiydi. elleriyse sicacik.

son bir haftada, bu kadar huzur bana fazlaydi.
bitmesindi.

bir insani tanimak icin tam anlamiyla. kac yil gerekir ? ben bugun, 4 yilin yeterli olmadigini fark ettim. her gun yeni seyler ogrendigimi. bir soru geldi. durdum oyle. verebilecek cevabim yok gibiydi. cok sey hissediyordum ama. soylediklerim hep yarim kaldi.

vitrindeki manken:

anladım .

aslında anlamadım.

anladım da anlayıp yapamayacagım şekilde tuhaf.

enteresan. bunu bi gün masaya yatıralim mi   yani isimleri değil yaşananları.

güzel olur.

hoş olur.

fake:

olur tabiki de